กับศักดิ์ศรีของเขาเขาจะต้องเอาชนะอู่ชิงเย่ และทำให้ผู้หญิงคนนี้เห็นให้ได้ยัยผู้หญิงที่ไร้ความคิดในตอนนั้น เหอะ!เขาจะต้องทำให้เธอได้รู้ว่า คนขี้เหร่ก็มีความรักได้เหมือนกัน!เชี่ย นี่เขาพูดจาแบบนี้ออกไปได้ยังไง?ในขณะที่ฉินเฉากำลังหดหู่ใจ ฝ่ายสาวน้อยในอาภรณ์สีเหลืองก็หดหู่ใจยิ่งกว่า“เจ้านี่นะ ข้าแนะนำด้วยความหวังดีแท้ๆ แต่กลับไม่ยอมฟัง”“เวรเถอะ เธอเนี่ยนะแนะนำด้วยความหวังดี!”“อะแฮ่ม นี่ถือว่าเป็นวิธีที่ใจดีมากแล้วนะ”สาวน้อยในอาภรณ์สีเหลืองกลอกตามองค้อนใส่ฉินเฉาด้วยท่าทีที่มีเสน่ห์ “แต่อีกไม่นาน ข้าก็จะไม่อ่อนโยนขนาดนี้แล้ว………..”“คอยดูต่อไปก็แล้วกัน!”ฉินเฉานั้นได้ชื่อว่าเป็นลาหัวดื้อมาตั้งแต่ไหนแต่ไรในเมื่อสาวน้อยคนนี้ประกาศสงครามมา แล้วเขาจะไม่ตอบรับได้ยังไง?“งั้นก็ตามข้ามาเลย”สาวน้อยในอาภรณ์สีเหลืองหันกลับมา แล้วพาฉินเฉาเดินเข้าไปในป่าในขณะเดียวกัน มุมปากของเธอก็แสยะยิ้มออกมาอย่างมีความสุขฮิๆ ตามข้ามาสิ ความทุกข์ทรมานที่แท้จริงจะอยู่หลังจากนี้แหละคนขี้เหร่อย่างเจ้า เตรียมใจร้องไห้อ้อนวอน ขอให้ข้าพาเจ้าออกไปจากสำนักสวรรค์เร้นลับแห่งนี้ได้เลยฮิๆ ………….แน่นอนว่าฉินเฉาไม่รู้เลยว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังสัมผัสได้ถึงความไม่ชอบมาพากลได้รางๆตอนนี้เขาเหงื่อแตกพลั่กเต็มแผ่นหลัง ฉินเฉาได้แต่อธิษฐานอยู่ในใจขอให้ภารกิจในสำนักสวรรค์เร้นลับสำเร็จลุล่วงไปได้อย่างราบรื่นทีเถอะ…………….
