ป็นเพียงแค่ภาพอันว่างเปล่าเท่านั้นสมแล้วที่เป็นสำนักสวรรค์เร้นลับ ช่างลึกลับมากจริงๆ“เมื่อไปถึงสำนักสวรรค์เร้นลับแล้ว ขอให้ทุกคนปฏิบัติตามกฎของสำนักสวรรค์เร้นลับด้วย กฎของสำนักมีอยู่มากมาย ข้ารู้สึกผิดต่อทุกคนเหลือเกิน”สาวน้อยในอาภรณ์สีเหลืองพายเรือมาเทียบท่าอย่างช้าๆ ในขณะที่เอ่ยปากพูดกับทั้งหกคนบนเรือไปด้วย“ฮ่าๆๆ คุณหนูไม่ต้องเป็นห่วง ข้าไม่ได้มาที่นี่แค่ครั้งสองครั้ง ข้าคุ้นเคยกับที่นี่ดีอยู่แล้ว ที่ไหนไปได้ ที่ไหนไปไม่ได้ ข้ารู้ดี”คนอื่นยังไม่ทันที่จะได้พูดอะไร นักพรตฮวาเจียนก็กล่าวขึ้นมาพร้อมกับเสียงหัวเราะเสียก่อน“ต้องขออภัยท่านนักพรตด้วย”สาวน้อยในอาภรณ์สีเหลืองวางไม้พายลง ก่อนที่จะประสานมือคำนับนักพรตฮวาเจียนในเวลานี้เรือได้มาถึงฝั่งแล้ว ศิษย์หญิงจำนวนหนึ่งในสำนักสวรรค์เร้นลับกำลังยืนอยู่บนฝั่ง เพื่อเตรียมการที่จะต้อนรับและนำทางทุกคนต่อไปมีผู้หญิงคนหนึ่งที่สวมเสื้อผ้าแตกต่างจากศิษย์หญิงคนอื่นๆ อย่างเห็นได้ชัดเธอแต่งกายด้วยอาภรณ์สีดำ บนไหล่ของเธอมีมีดสั้นเล่มหนึ่งเหน็บเอาไว้ฉินเฉากำลังยืนอยู่บนเรือลำเล็ก เขาไม่รู้สึกถึงกลิ่นอายของผู้หญิงคนนั้นเลยน่ากลัว ช่างน่ากลัวจริงๆก่อนหน้านี้เขาคิดว่าสำนักสวรรค์เร้นลับนั้นก็ไม่เท่าไหร่ แต่มาวันนี้เขารู้สึกได้เลยว่า สำนักสวรรค์เร้นลับนั้นร้ายกาจมากผู้หญิงที่เขาเคยเจอมาก่อนหน้านี้ เธอเป็นเพียงแค่เซียนปฐพี แต่เขากลับสามารถจับกลิ่นอายของเธอไ
