นแบบนั้นจริงๆ เรื่องนี้มันจะบังเอิญเกินไปแล้ว”“เรื่องบังเอิญยายเซียนฟ้าเจ้าน่ะสิ!”ไห่ถงโกรธจนวิญญาณแทบจะบินออกไปจากร่าง “ข้า ไห่ถงคนนี้เพิ่งจะเคยถูกคนอื่นหลอกลวงเป็นครั้งแรก! เจ้ามันคนบ้า น่ารังเกียจเจ้าตั้งใจวางกับดักชัดๆ!”“มีเรื่องแบบนั้นที่ไหน? เธอมองฉันสิ ฉันโง่จะตายไปความสามารถอะไรก็ยังไม่มี แล้วจะไปวางแผนทั้งหมดนี้ได้ยังไงล่ะ?”ฉินเฉารีบกล่าวออกมา “ตอนที่ฉันเห็นจางอี้หลงวิ่งหนีไป แล้วไม่ทำอะไร เพราะถึงยังไงเจ้าหมอนั่นก็เป็นศิษย์พี่ของนาย ใครจะไปรู้ว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นระหว่างพวกนายสองคนล่ะ? แล้วตอนหลังที่ฉันปลอมตัวเป็นอาจารย์ของนาย ไปตบหน้าจางอี้หลง มันไม่ใช่เพราะว่าฉันระบายอารมณ์โกรธแทนนายหรอกเหรอ? ใครจะไปคิดมาแบบนั้น?นายนี่นะ ไม่รู้จักจิตใจคน แล้วยังมาโมโหใส่ฉันอีก”หลังจากที่กล่าวออกมาแบบนั้น เขาก็เบ้ปากด้วยความไม่พอใจไห่ถงเอามือแตะใบหูไม่ได้ตั้งใจวางแผนจริงๆ เหรอ?แต่ว่าเรื่องทั้งหมดนี้มันจะไม่บังเอิญเกินไปหน่อยหรือไง?ไห่ถงไม่เชื่อว่าในโลกใบนี้จะมีเรื่องบังเอิญอยู่มากมายขนาดนั้น“ให้ตายสิ งั้นคราวนี้ช่างมันเถอะ ถึงยังไงข้าก็อยู่ในตำหนักโตวลวื่อไม่ได้อีกต่อไปแล้ว เจ้าจะพาข้าลงไปยังโลกมนุษย์ก็ได้ แต่ว่าเจ้าจะต้องยอมรับเงื่อนไขของข้าสองข้อ”“อืม นายพูดมาเลย”ฉินเฉาพยักหน้าซ˺าแล้วซ˺าเล่า ในใจคิดไปว่า ขอแค่นายลงมายังโลกมนุษย์ หึๆ นายก็ขึ้นมาอยู่บนเรือโจรสลัดของฉินเฉาคนนี้แล้ว“เรื่