งั้นเหรอ?”เด็กหนุ่มกล่าวออกมา พลางโยนองุ่นเข้าปากไม่หยุดมือ“เจ้าไม่กลัวว่าข้าจะเอาเรื่องนี้ไปบอกอาจารย์เหรอ?”“ศิษย์พี่ ข้าคิดว่าท่านน่าจะเป็นสุภาพบุรุษที่มีจิตใจกว้างขวาง ไม่มีทางที่จะทำพฤติกรรมอย่างคนชั่วช้าเช่นนั้นแน่นอน”ไม่ต้องรอให้อีกฝ่ายได้พูดอะไรออกมาอีก ไห่ถงก็กล่าวออกมา เพื่อขัดจังหวะคำพูดที่เหลือของเด็กหนุ่มคนนั้น“แน่นอนอยู่แล้ว จางอี้หลง ผู้นี้คือสุภาพบุรุษที่แสนสง่างาม!”เด็กหนุ่มคนนั้นตบหน้าอกตัวเอง แล้วกล่าวออกมาด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ“หากไม่เป็นแบบนั้น แล้วข้าจะมาเป็นศิษย์ของไท่ซ่างเหล่าจวินได้ยังไง? แต่ว่าเจ้าน่ะสิ ไห่ถง! เป็นเจ้าที่ประมาทเลินเล่อ ออกไปข้างนอกตามใจชอบในขณะที่ต้องดูเตาหลอมยา หากข้าไปบอกเรื่องนี้ให้อาจารย์รู้เข้า เจ้าจะต้องแย่แน่!”“ข้ามาเอายาแทนอาจารย์ต่างหากล่ะ”ดวงตากลมโตของไห่ถงกลอกไปมารอบด้าน ทันใดนั้นเธอก็กล่าวขึ้นด้วยรอยยิ้ม“วันนี้อาจารย์รีบร้อนออกไปข้างนอก จนลืมชิวสุ่ยถังเอาไว้ที่นี่ไม่ได้หยิบติดมือออกมา อีกสักพักเปลวไฟที่ 720 ในการสกัดกลั่นเม็ดยาเก้าสิบเก้าฟ้าดิน จะต้องใส่ชิวสุ่ยถังลงไปด้วยถึงจะดี อาจารย์ออกไปข้างนอกแล้ว ข้าถึงได้เข้ามาหยิบแทน”“โอ้ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง งั้นข้าจะไปบอกอาจารย์ว่าเจ้ากล้าฝ่าฝืนคำสั่งของอาจารย์ แล้วแอบเพ่นพ่านออกไปข้างนอกได้ยังไง?”จางอี้หลงกล่าว ในขณะเดียวกัน เขาก็ยื่นฝ่ามือข้างหนึ่งมาสัมผัสใบหน้าของไห่ถงเบาๆ“แต่ถ้าข้
