“ถงเอ๋อ เรื่องสกัดกลั่นเตาหลอมเม็ดยาเก้าสิบเก้าฟ้าดินให้กับจักรพรรดิสวรรค์ เป็นยังไงบ้าง?”ณ ตำหนักโตวลวื่อบนสวรรค์ไท่ซ่างเหล่าจวินผู้ถือแส้หางจามรี สวมใส่อาภรณ์สีม่วง กำลังนั่งท่าขัดสมาธิ จ้องมองเด็กน้อยผู้สวมอาภรณ์สีเขียวที่นั่งอยู่ด้านล่างเด็กน้อยคนนั้นรีบกล่าวออกมาในทันที“อาจารย์ ข้านำเตาหลอมเม็ดยาเก้าสิบเก้าฟ้าดินออกมาแล้ว มันอยู่ที่นี่ครับ”เขากล่าวออกมา พร้อมกับลุกขึ้นไปหยิบขวดน˺าเต้าสีม่วงทองออกมาจากตู้ไม้บนตู้ไม้นี้เต็มไปด้วยขวดน˺าเต้าสีม่วงทอง ซึ่งอาจจะเป็นยาบางอย่างที่ไท่ซ่างเหล่าจวินได้สกัดกลั่นเอาไว้ก่อนแล้ว“หนึ่งเตาได้มากน้อยขนาดไหน?”ไท่ซ่างเหล่าจวินหยิบขวดน˺าเต้ามาไว้ในมือ แล้วพลิกไปพลิกมาในขณะที่รู้สึกว่ามันเบามาก“เรียนอาจารย์ ได้แค่เก้าเม็ดครับ”“เก้าเม็ด! แค่เก้าเม็ดเนี่ยนะ!”ไท่ซ่างเหล่าจวินตัวสั่นทันที “เฮ้อ ขาดแคลนเม็ดยาจริงๆ ด้วย เม็ดยาเก้าสิบเก้าฟ้าดินสกัดกลั่นออกมาเพิ่มไม่ได้มากกว่านี้แล้ว ซ˺ายังมีเพียงแค่เก้าเม็ดแบบนี้ ข้าจะไปรายงานให้จักรพรรดิสวรรค์ฟังได้ยังไง?”“อาจารย์ วิญญาณแรกก่อตั้งมากมายที่อยู่ในน˺าเต้าของท่าน ถูกใช้ไปหมดแล้วเหรอ?”เด็กน้อยในชุดเขียวกล่าวเตือนขึ้นมา“หากเป็นแบบนี้ แล้วจะให้ข้าเอามันออกมาได้ยังไงล่ะ?”ไท่ซ่างเหล่าจวินถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่“อาจารย์ งานปราชุมลูกท้อสวรรค์ใกล้เข้ามาถึงแล้ว ท่านน่าจะไปขอให้หวังหมู่ หาลูกท้อเซียนมาทำเป็นกระสายยานะค
