าให้ฉันอย่างนั้นแหละ”ฉินเฉารู้สึกหดหู่ขึ้นมา“เจ้าจะไม่ฟังคำพูดของท่านป้าเหรอ?”เฉินหยูกล่าวออกมา พร้อมกับเหลือบตามองฉินเฉา “เจ้าไม่ใช่คนกลัวเมียอย่างที่คนเขาลือกันหรือไง? เจ้าต้องฟังสิ”“เฮ้! ใครบอกว่าบิดากลัวเมีย? บิดาเป็นคนที่มีจิตใจเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ จะไปกลัวเมียได้ยังไง? เธอไปได้ยินมาจากที่ไหน? ข่าวลือพรรค์นั้นมันหลุดมาจากไหนกัน!”ฉินเฉาตะโกนก้อง ทันใดนั้นเอง หญิงสาวคนหนึ่งก็เดินตรงเข้ามาด้านข้าง แล้วง้างฝ่ามือ ตบหน้าผากของฉินเฉาด้วยความโกรธเคือง“ฉินเฉาน่าตาย นายไม่ได้ไปซ่อนตัวฝึกตนอยู่ข้างล่างหรือไง? วิ่งออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่!”“บะ บอสซู………….ทำไมวันนี้ถึงได้อารมณ์เสียนักล่ะ?”ฉินเฉาจ้องมองสาวสวยที่กำลังโกรธอยู่ตรงหน้า แล้วรีบเอ่ยถามออกมา“ฮึ่ม! ยังจะมีหน้ามาพูดอีกเหรอ? ทิ้งงานใหญ่เอาไว้ให้พวกเราพี่น้อง ส่วนตัวเองก็วิ่งแจ้นหนีไป ดูสิ ตอนนี้ยังพาสาวสวยกลับมาด้วยอีก……………พาเฉินชิงกลับมาไม่ได้ นายก็ไปพาหลานสาวของเธอกลับมาถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป นายจะไม่ฝ่าฝืนกฎธรรมชาติเอาหรอกเหรอ? ต่อไปนายก็คงจะไปพาน้องสาว ลูกของน้องสาว อาสะใภ้ หรือไม่ก็ยายของเฉินชิงกลับมาด้วย!”“เอ่อ อะไรล่ะนั่น? เว้นอาสะใภ้กับยายไปเถอะ………….”“อ้อ งั้นก็แปลว่า น้องสาวกับหลานสาว นายจะพากลับมาด้วยทั้งหมดใช่ไหม!”ภายในดวงตากลมโตสีฟ้าของซูเฟยกำลังแสดงความเหยียดหยามอยู่ลึกๆ“อะไรกัน? เธอกำลังเข้าใจผิดอยู่นะ!”ฉินเฉารีบอธิบายทันที “เสี่
