ในที่สุดเฉินหยูก็เอ่ยถามออกมาอย่างอดไม่ได้“เงียบซะ ตามข้ามาก็พอ”เฉินชิงไม่หันหน้ากลับไป เธอยังคงเดินขึ้นไปบนหอคอยอย่างต่อเนื่องมีภูตผีปีศาจเดินเพ่นพ่านอยู่ในเงามืดอย่างน่าอนาถไปตลอดทางเนื่องจากค่ายกลพิเศษของหอคอยผนึกมารแห่งนี้ เหล่าภูตผีปีศาจจึงไม่สามารถไปยังชั้นถัดไปของหอคอยได้พวกเขาต่างเกลียดชังคนบนเขาซูซานที่จับพวกเขามาผนึกดังนั้นจึงต้องพยายามหาโอกาสสังหารผู้มาเยือนสองคนนี้ให้ได้แต่ทำไมผู้มาเยือนถึงได้มีพลังที่แข็งแกร่งขนาดนี้?แค่เฉินหยูเพียงคนเดียวก็มีพลังอยู่ในขั้นประกายแสงแล้วไม่ต้องพูดถึงเฉินชิงที่อยู่ในขั้นเซียนฟ้าแม้แต่เฉินชิงก็ยังไม่เข้าใจเลยว่าทำไมพลังของเธอถึงได้ก้าวกระโดดขึ้นในคราวเดียว และเข้าสู่ขั้นเซียนฟ้าแบบนี้?นั่นหมายความว่าฉินเฉาสามารถทำลายโซ่ตรวนระดับได้แล้วเธอคาดไม่ถึงเลยจริงๆ ฉินเฉาใช้วิธีไหน ถึงสามารถฝึกฝนอย่างรวดเร็วจนน่ามหัศจรรย์แบบนี้ได้?เขาคืออัจฉริยะที่หาได้ยากในโลกของผู้ฝึกตนแห่งนี้อย่างแท้จริงดังนั้นเพียงแค่พลังกดดันของเฉินชิงเพียงคนเดียว ก็ทำให้ภูตผีปีศาจเหล่านี้หวาดผวาได้แล้วเธอพาหลานสาวของเธอเดินขึ้นไปทีละชั้น จนกระทั่งมาถึงชั้นที่11ประตูของชั้นที่ 11 ถูกปิดเอาไว้อย่างแน่นหนา บนบานประตูมียันต์คาถามากมายติดอยู่เฉินหยูประหลาดใจมาก ปีศาจที่น่ากลัวตนไหนกันที่ถูกขังอยู่ในนี้?ต้องใช้ยันต์คาถามากมายในการกำราบมันเชียวเหรอ?“ที่จริงแล้วหอคอยผนึกมารแห่งนี้ ก็
