ระโยชน์อะไร? หากข้าได้อยู่เคียงข้างเจ้า แม้จะเป็นเพียงไม่กี่สิบปีก็ตาม ข้าก็ยังรู้สึกสุขใจอยู่ดี อ๊ะ ไม่สิ! อีกไม่กี่ปีข้าก็น่าจะแก่ลงแล้วนี่นา…………..เจ้าอย่าได้รังเกียจข้าล่ะ…………”เมื่อได้เห็นท่าทีขวยเขินของจิ่วเทียนเซียนเฟย ฉินเฉาก็รู้สึกอบอุ่นใจขึ้นมาความรู้สึกแปลกๆ พลันท่วมท้นขึ้นในร่างกาย เขารู้สึกร้อนๆ ที่บริเวณดวงตาทั้งสองข้างในเวลานี้เขาอยากจะร้องไห้ออกมาชะมัด แต่ก็ร้องไม่ได้บรรยากาศอันอบอุ่นขนาดนี้ เขาจะต้องร้องไห้ไปทำไมล่ะ?เขาควรจะยิ้มเข้าไว้สิฉินเฉาคลี่ยิ้ม แต่นั่นกลับทำให้จิ่วเทียนเซียนเฟยหัวเราะออกมา“คิก…………”“ปะ เป็นอะไรเนี่ย?”“รอยยิ้มของเจ้าในตอนนี้ มันน่าเกลียดยิ่งกว่าตอนร้องไห้เสียอีก”จิ่วเทียนเซียนเฟยขยิบตาให้ฉินเฉา“แค่กๆ ………..แล้วไงล่ะ………..อืม”ฉินเฉาเลิกฝืนตัวเองให้ยิ้ม “ฉันจะต้องหาวิธีที่จะทำให้พื้นฐานการฝึกตนของเธอกลับคืนมาให้ได้”“อย่าเพิ่งคิดอะไรในตอนนี้เลย”จิ่วเทียนเซียนเฟยเป่าลมใส่จมูกของฉินเฉา “จิตก่อเกิดของข้าได้สลายพื้นฐานการฝึกตนในร่างกายของข้าไปจนหมดสิ้นแล้ว นี่เป็นผลลัพธ์ที่จะคงอยู่อย่างถาวร ถึงแม้ว่าเจ้าจะใช้วิธีถ่ายทอดพลังเทพ มันก็ไม่มีทางที่จะฟื้นคืนพื้นฐานการฝึกตนในร่างกายข้าได้อยู่ดี”ใบหน้าของเธอขึ้นสีแดงเล็กน้อย“มัน………….ไม่มีวิธีอื่นแล้วจริงๆ เหรอ?”“มีสิ รอให้เจ้าฟื้นคืนพลังที่แท้จริงของอิงเทียนกลับคืนมาได้เมื่อไหร่ เจ้าก็จะสามารถใช้วิชาจิตก่อเกิด ท
