“คราวที่แล้วเจ้าก็แค่โชคดีเท่านั้น อย่าได้คิดว่าไท่ซ่างเหล่าจวินผู้นี้จะล้มได้ง่ายๆ!”ไท่ซ่างเหล่าจวินโกรธมาก เขาชี้หน้าฉินเฉา ตะโกนโวยวายขึ้นมา“ลองดูเดี๋ยวก็รู้”ฉินเฉากล่าว พลางหยิบกระบี่หยินหยางราชันย์มารของตัวเองขึ้นมาพลังของกระบี่ฟ้าหลั่งไหลเข้ามารวมกันพลังทำลายล้างของหลิงเอ๋อก็ท่วมท้นอยู่บนกระบี่ด้วย“พร้อมหรือยัง?”ฉินเฉาเอ่ยถามจิ่วเทียนเซียนเฟยเบาๆ“อืม เอาเลย”จิ่วเทียนเซียนเฟยพยักหน้า แล้วยกข้อมือของตัวเอง ที่มีโซ่คล้องเอาไว้ขึ้นมา“ดี งั้นฉันจะทำลายมันเอง!”ฉินเฉาตะโกนเสียงดังลั่น เหวี่ยงกระบี่หยินหยางราชันย์มารลงมาประกายไฟพลันระเบิดขึ้นมาทันทีเคร้ง! โซ่รัดเซียนที่พันธนาการข้อมือของจิ่วเทียนเซียนเฟยพังทลายเป็นชิ้นๆ ตกลงมาบนพื้น“อะ อะไรกัน!”ไท่ซ่างเหล่าจวินตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก “มันเป็นไปได้ยังไง?”“ไม่ว่าแกจะเชื่อหรือไม่เชื่อ เรื่องนี้ก็ได้เกิดขึ้นแล้ว”ฉินเฉายักไหล่ ส่งยิ้มเย้ยไท่ซ่างเหล่าจวินเมื่อเผชิญหน้ากับกระบี่ฟ้า ไม่มีสิ่งใดที่ฟันไม่ได้“ฉินเฉา ข้าจะแยกการเชื่อมต่อระหว่างค่ายกลหมากรุกดวงดาวกับพวกเรา จากนั้นเจ้าค่อยทำลายค่ายกลนี้”หลังจากที่จิ่วเทียนเซียนเฟยปลดโซ่ออก เธอก็ดูเปลี่ยนแปลงไปปราณเซียนแผ่กระจายออกมาจากร่างกายของเธอทั้งความงดงามและพลังเซียนที่หลอมรวมกันนี้ หากอยู่บนโลกมนุษย์ เธอจะต้องเป็นเทพธิดาที่สมบูรณ์แบบที่สุดเป็นแน่แม้แต่ฉินเฉา เมื่อจ้องมองจิ่วเทียนเซียนเฟย เขา