เอ่อ เธอจะหยุดพวกมันเอาไว้ได้เหรอ?”ฉินเฉาปฏิเสธข้อเสนอของเจียงลั่วจู “ฉันพาพวกเธอมา ฉันก็จะต้องพาพวกเธอกลับไป”“มันเป็นไปไม่ได้หรอก พวกเจ้ารีบไปสิ หยางเจียนจะมาแล้วนะ!”เจียงลั่วจูยังคงยืนกรานเช่นนั้น“พวกเจ้าจะหนีไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น”ไท่ซ๋างเหล่าจวินกล่าวออกมา ก่อนที่จะโบกมือ โยนกระดานหมากรุกออกไปกระดานหมากรุกที่หล่นลงบนทะเลเมฆ มันได้กลายเป็นค่ายกลขนาดมหึมาไปในทันทีทั้งฉินเฉา เจียงลั่วจู และจิ่วเทียนเซียนเฟยต่างติดอยู่ในค่ายกลนี้“นี่คือค่ายกลหมากรุกดวงดาวของข้า เมื่ออยู่ภายในค่ายกลนี้แม้แต่แมลงวันเพียงแค่ตัวเดียวก็ไม่มีวันบินหนีออกไปได้ พวกเจ้าจงติดอยู่ในนี้ รอคอยให้หยางเจียนมากำจัดพวกเจ้าแต่โดยดีเถอะ”ดูเหมือนว่าไท่ซ่างเหล่าจวินยังไม่มีความคิดที่จะลงมือเองเขามีความคิดอยู่ในหัวมากมาย หากว่าคราวนี้เขาลงมือ แล้วต้องพ่ายแพ้อยู่ในเงื้อมมือของฉินเฉาอีกครั้ง เขาจะทำยังไงล่ะ?รอหยางเจียนมาก่อน จึงจะถือว่าสมเหตุสมผลหลังจากที่ไท่ซ่างเหล่าจวินปลดปล่อยค่ายกลหมากรุกดวงดาวออกมา เขาก็เริ่มรอหยางเจียนมาที่นี่“จบสิ้นแล้ว พวกเราจบสิ้นแล้ว!”เจียงลั่วจูมีสีหน้าสิ้นหวัง“ที่จริงแล้ว แค่ได้มาอยู่ข้างกายฉินเฉาในวาระสุดท้ายเช่นนี้ ข้าก็รู้สึกพอใจแล้วล่ะ”จิ่วเทียนเซียนเฟยยิ้มออกมา“ฉินเฉา ไม่ว่ายังไง ข้าต้องขอขอบใจจริงๆ ที่เจ้ามาช่วยข้า”“เธอช่วยฉันมาหลายครั้งแล้ว ฉันก็ต้องตอบแทนบ้างสิ”ฉินเฉากระแอมไอ กล่าวออกมา“ม
