่งเจ้าลงไปข้างล่าง”เมื่อพูดจบ แม่ทัพเองก็ยื่นมือข้างหนึ่งมาบีบเข้าที่หลังคอของฉินเฉาดวงตาของฉินเฉาเปล่งแสงวาวโรจน์ขึ้นมาอย่างฉับพลันก็เขาไม่มีวิญญาณเซียนเลยนี่“แปลกแฮะ……………ทำไมถึงไม่มีวิญญาณเซียน……………”แม่ทัพเองขมวดคิ้ว กล่าวออกมาแต่ในเวลานี้ จู่ๆ เสียงคำรามก็ดังก้องออกมาบนท้องฟ้าอย่างกะทันหัน“แย่แล้ว จิ่วเทียนเซียนเฟยถูกลักพาตัวไปแล้ว! รีบไปจับตัวพานหลงเอาไว้เร็วเข้า!”ดูเหมือนว่าร่างอวตารที่อยู่ในคุกสวรรค์จะถูกจับได้แล้วสินะแต่ว่าแค่นี้ก็เพียงพอแล้วฉินเฉายกเท้าขึ้นเตะแม่ทัพเองอย่างรุนแรง จนกระเด็นไปกระแทกกับเสาหินที่อยู่ด้านหลังทันที“รับนี่ไปซะ!”เจียงลั่วจูก็เริ่มลงมือด้วยเช่นกันจรวดพุ่งออกมาจากฝ่ามือของเธอ มุ่งหน้าไปยังแม่ทัพฮาและชายร่างท้วมหน้าดำทันทีคนหลังยังคงมึนงงอยู่เล็กน้อยจู่ๆ สองคนนี้ก็กลายเป็นคนทรยศไปได้ยังไง?“รีบลงไปที่โลกมนุษย์เร็วเข้า!”ฉินเฉาดึงเจียงลั่วจู และกำลังจะกระโดดลงไปในช่องว่างนั้นแต่ในขณะนั้นเอง คลื่นอากาศก็พลันระเบิดออกมา“ฮ่าห์!”เสียงตะโกนนี้ดังกึกก้องจนพื้นดินสั่นสะเทือนร่างของฉินเฉาและเจียงลั่วจูที่รับกระบวนท่านี้เข้าไป พลันกระเด็นด้วยแรงระเบิดทั้งสองคนล้มลงไปอีกด้าน ในขณะที่จ้องมองสองแม่ทัพเองฮาด้วยความตกใจ“กล้าหาญนัก คิดจะโกหกบิดางั้นเรอะ!”แม่ทัพเองถือหอกเล่มใหญ่ของตัวเอง และกล่าวออกมาด้วยความโกรธแค้น “ถึงข้าไม่ตะโกน วันนี้ข้าก็จะชิงวิญญาณของพวกเจ้ามาให้
