่วงข้า”“คุณหนู จูเอ๋อได้ละเมิดกฎแห่งสวรรค์ไปแล้ว ตอนนี้สวรรค์กำลังตามจับตัวข้าอยู่ ข้าจึงต้องปลอมตัวเพื่อมาที่นี่”เจียงลั่วจูสะอึกสะอื้น กล่าวออกมา “ในที่สุดข้าก็มาที่นี่ได้แล้วคุณหนู ท่านรีบออกมาเถอะ ท่านสวมหน้ากากนี้ ปลอมตัวเป็นเฉินปินแล้วออกไปจากที่นี่พร้อมกับเขา”หลังจากที่พูดจบ เจียงลั่วจูก็ไขกุญแจ เปิดประตูออกมา“เขาเป็นใครน่ะ?”สายตาของจิ่วเทียนเซียนเฟยจับจ้องไปยังฉินเฉาเนื่องจากรูปลักษณ์และกลิ่นอายที่เปลี่ยนไป เธอจึงจำฉินเฉาไม่ได้“เขาคือผู้ฝึกตนค่ะ ข้าไปขอความช่วยเหลือจากเขามา”เจียงลั่วจูกล่าวออกมา “คุณหนู เพียงแค่ท่านสวมหน้ากากนี้ ท่านก็จะออกไปจากที่นี่ได้แล้ว ส่วนข้าจะปลอมตัวเป็นท่าน และไปตำหนักโตวลวื่อแทนท่านเองค่ะ”“เจ้าจะทำแบบนั้นได้ยังไง!”จิ่วเทียนเซียนเฟยส่ายหน้าทันที “ข้าปล่อยให้เจ้าไปตายแทนข้าไม่ได้หรอก”“คุณหนู เดิมทีข้าคือหญ้าเซียนในสระเหยาฉือ ท่านคือผู้ที่ร่ายคาถาเปลี่ยนแปลงข้า คอยมอบน˺าฝนและน˺าค้างให้ข้าทุกวัน จนข้ากลายเป็นเจียงลั่วจูอย่างในทุกวันนี้”เจียงลั่วจูกล่าวออกมา “คุณหนูคือผู้ที่มอบชีวิตให้กับข้า ตอนนี้ข้าสมควรที่จะคืนมันกลับไปให้คุณหนู”“ไม่ได้ ข้าทนเห็นเจ้าตายไม่ได้!”จิ่วเทียนเซียนเฟยไม่เห็นด้วยกับความคิดของเจียงลั่วจูมาตั้งแต่ต้น“คุณหนู รีบไปเถอะค่ะ หากไม่ไปตอนนี้ มันจะสายเกินไปนะคะ!”“ข้าไม่ไป คนที่ควรจะไปก็คือเจ้า!”ทั้งสองคนดื้อรั้นมากจริงๆ“เอาล่ะ เลิกเถ