เสียดายที่ตอนนี้เขาเป็นเพียงแค่ร่างอวตารหุ่นเชิดปีศาจเท่านั้น“ใส่มันเอาไว้สิ”ฉินเฉายื่นหน้ากากลวงสวรรค์ให้กับจิ่วเทียนเซียนเฟย“ไม่ว่าจะหนีไปได้หรือไม่ หวงเยว่ผู้นี้จะจดจำความมีน˺าใจของเจ้าเอาไว้”จิ่วเทียนเซียนเฟยกล่าวชื่อตัวเองออกมาจากนั้นเธอก็สวมหน้ากากนั้นลงบนใบหน้าร่างของเธอกลายเป็นวิญญาณจิ้งจอกในทันทีฉินเฉาเอื้อมมือออกไป หมายจะอุ้มวิญญาณจิ้งจอกตนนั้น“เจ้าจะทำอะไรน่ะ!”แต่เจียงลั่วจูรีบตรงเข้ามาหยุดเขา“อุ้มวิญญาณจิ้งจอกไง”เขากล่าวออกมา“อุ้มน้องสาวเจ้าสิ เจ้าแตะต้องคุณหนูได้ที่ไหน!”เจียงลั่วจูกลอกตาใส่ฉินเฉา “ถึงยังไงเจ้าก็กำลังจะถูกขับไล่ลงไปยังโลกมนุษย์อยู่แล้ว ควรจะมอบวิญญาณจิ้งจอกตนนี้มาให้เฉินปินสิ”เมื่อพูดจบ เธอก็เป็นฝ่ายเข้าไปอุ้มวิญญาณจิ้งจอกเอาไว้เอง แล้วหมุนตัว เปลี่ยนรูปลักษณ์ให้กลายเป็นเฉินปิน“ได้ทีขี่แพะไล่เชียวนะ…………..”ฉินเฉาจ้องมองเจียงลั่วจูอย่างจนปัญญา“เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว หากอยู่ที่นี่นานเกินไป พวกเขาจะต้องสงสัยเป็นแน่”เจียงลั่วจูกล่าวขึ้นมาว่า “พวกเรารีบออกไปจากที่นี่กันเถอะ”“อืม พวกเราไปกันเถอะ”ฉินเฉาพยักหน้า จากนั้นทั้งสองคนก็เดินออกไปจากห้องขัง เพียงไม่นานพวกเขาก็กลับมาหาเฮยหลิงจุนอีกครั้ง
