นลงไปในสนามต่อสู้อีกครั้ง“กรรร!”หู่ลี่ลี่ชูหางทั้งเก้าขึ้นมา“หงิงๆๆๆ!”สุนัขที่ดุร้ายตัวนั้นม้วนหาง วิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว“ไร้ประโยชน์สิ้นดี!”ชายร่างท้วมหน้าดำก่นด่าออกมาเสียงดังลั่น“ดูเหมือนว่าผู้น้อยจะชนะมาได้ด้วยความโชคดี”ฉินเฉาไปรับวิญญาณจิ้งจอกของตัวเองกลับมาวางไว้บนไหล่ แล้วหัวเราะ“นายท่าน ผู้น้อยต้องขออภัยด้วยจริงๆ ไม่คิดเลยว่าสุนัขเทพของท่านจะอ่อนแอมากขนาดนี้”“บัดซบ ข้าจะต้องกลับไปคิดบัญชีกับเซียนที่มอบสุนัขเทพตัวนี้มาให้ข้า!”ชายร่างท้วมหน้าดำขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน กล่าวออกมา“นายท่าน อยากประลองก็ประลองกันไปแล้ว ตอนนี้ถึงเวลาที่พวกเราควรจะไปเข้าเฝ้าจักรพรรดิกันแล้ว จริงไหมครับ?”เจียงลั่วจูอยากจะไปช่วยคุณหนูของเธอใจจะขาดอยู่แล้วเธอประสานมือเอาไว้ที่อก แล้วกล่าวกับชายคนนั้น“หา เรื่องอะไรกัน? อ้อ จริงสิ! ข้าเกือบจะลืมไปเลย ตามข้ามาทางนี้”เขาเดินนำทั้งสองคนเข้าไปยังประตูสวรรค์อย่างไม่ค่อยเต็มใจนักไท่เสวียนฮั่วจิงชื่อหลิงจุนนั้นคลี่ยิ้มอยู่ด้านหลัง ในขณะที่มองตามพวกเขาที่กำลังเดินจากไปเจ้าสองคนนี้ หาดีไม่ได้เลยสักคนฉินเฉาลอบคิดในใจเมื่อผ่านเข้ามาในประตูสวรรค์ นี่ก็คือพื้นที่ที่แท้จริงของสวรรค์ฉินเฉาขึ้นมาเยือนบนสวรรค์เป็นครั้งแรก เขามองตำหนักเซียนที่อยู่รอบๆ แล้วอดไม่ได้ที่จะคิดชื่นชมอยู่ในใจโดยเฉพาะนางเซียนที่เดินผ่านไปผ่านมาแต่ละคน โอ้ ช่างสวยเหลือเกินแม่คุณเอ๊ยหากสาวๆ เหล่านี้ลงประกว
