ถึงจะใช้ระฆังหยินหยางก็ยังไม่ได้ผลอยู่ดีมีแต่จะต้องใช้กาน˺ากลืนสวรรค์ดูดกลืนพลังของเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์เข้าไปเท่านั้น“ตำหนักหลิงเซียวอยู่ข้างหน้าแล้ว พวกเจ้าทั้งสองคนต้องสำรวมเอาไว้ อย่าทำให้ข้าขายหน้าล่ะ”ชายร่างท้วมหน้าดำออกคำสั่ง“ครับ ผู้น้อยทราบแล้ว”ทั้งสองคนต่างพยักหน้า และคิดอย่างมีความสุขในใจ“หากไปถึงตำหนักหลิงเซียวแล้ว เจ้าจะต้องฟังคำพูดของข้าทุกคำ”เจียงลั่วจูกล่าวออกมาผ่านกระแสจิต “ห้ามเผยความลับออกมาเป็นอันขาด”“ล้อเล่นหรือไง? ฉันคือราชาภาพยนตร์ชื่อดังเชียวนะ จะเปิดเผยความลับออกมาได้ยังไงกันล่ะ?”ฉินเฉาหัวเราะขึ้นมา “เธอเคยไปตำหนักหลิงเซียวด้วยเหรอ?”“เจ้าพูดล้อเล่นอะไรอยู่? ข้าเป็นเพียงแค่หญิงรับใช้ตัวเล็กๆ จะเข้าไปในสถานที่อย่างตำหนักหลิงเซียวได้ยังไง?”เจียงลั่วจูกลอกตาใส่ “ข้าเพียงแค่ฟังคุณหนูพูดถึงบ่อยๆ เท่านั้น”“เธอก็เป็นสะใภ้ที่เพิ่งจะแต่งงานเข้ามา มาที่นี่เป็นครั้งแรกเหมือนกันนี่!”ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมาว่า “ยังมีหน้ามาบอกให้ฉันฟังคำพูดของเธออีก”“ถึงยังไงข้าก็ยังอาศัยอยู่บนสวรรค์………….”เจียงลั่วจูรีบพูดขึ้นมาว่า “ยังไงก็ดีกว่าคนนอกถิ่นอย่างเจ้า”“ในเมื่อเธอเป็นคนใน ถ้าเธอได้เห็นจักรพรรดิสวรรค์ ดีไม่ดีเธออาจจะลนลานขึ้นมาก็ได้”ฉินเฉาคลี่ยิ้ม“ไร้สาระ! ขะ ข้าจะลนลานไปทำไมล่ะ? ไอ้แก่สารเลวผู้นั้น คือคนที่กำลังจะฆ่าคุณหนูของข้านะ!”เมื่อพูดจนถึงประโยคนี้ นัยน์ตาของเจียงลั่ว
