เลย…………ฉันเกลียดนายจริงๆ …………”หู่ลี่ลี่ที่ถูกฉินเฉาลากเข้าไปกอดนั้นดิ้นรนเล็กน้อย แต่ในไม่ช้าเธอก็ต้องยอมแพ้เธอยกมือขึ้นมากอดเอวฉินเฉา ด้วยความรู้สึกที่ว่าอยากจะทำแบบนี้มาตั้งนานแล้ว…ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังหวานแหววกันอยู่นั้น ทางด้านนักพรตชราเฟิงชิงอีที่อยู่ห่างออกไปจากที่นี่หนึ่งกิโลเมตร กลับกำลังทุกข์ทรมานเขาหน้าซีดขาว มีน˺าค้างแข็งเกาะอยู่ทั่วผิวหนังนักพรตชราตัวสั่นเทา เกาะต้นไม้ที่อยู่ใกล้ๆ และตะเกียกตะกายลุกขึ้นมา“บังอาจมาล่วงเกิน ล่วงเกินสำนักเฟิงสุ่ยของพวกเรา…………….ฉินฉินเฉา…………ข้า ข้าจะจดจำเจ้าเอาไว้………….”เขากล่าวออกมาด้วยน˺าเสียงสั่นๆไอเย็นยังคงไหลเวียนอยู่ภายในร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง ถึงนักพรตชราอยากจะใช้พลังเซียนขับไอเย็นนั้นออกมา แต่เขาก็พบว่าหลังจากที่พยายามมานานทั้งวัน กลับขับออกมาได้เพียงแค่นิดเดียวเท่านั้นสวรรค์ หากต้องการที่จะขับมันออกมาทั้งหมด เกรงว่าถ้าไม่ใช้เวลา 8 – 10 ปี มันก็คงจะไม่สำเร็จเป็นแน่!เจ้าสุนัขฉินเฉา!เฟิงชิงอีสบถออกมาอย่างอดไม่ได้ฉินเฉา…………จะว่าไปแล้ว ชื่อนี้ ชื่อนี้ฟังดูคุ้นหูมากจริงๆ…………….บางทีอาจจะเคยได้ยินมาจากที่ไหนสักแห่งก็ได้เฟิงชิงอีส่ายหน้า ช่างมันเถอะ หลังจากที่กลับไปยังสำนัก ค่อยไปถามเหล่าศิษย์พี่ศิษย์น้องเอาก็ได้แต่ด้วยสภาพที่เป็นอยู่ในตอนนี้ ถึงอยากจะกลับไปยังสำนักก็คงจะเป็นเรื่องยาก……………เฟิงชิงอีจึงต้องหยิบกระจกสื่อสารออกมาขอความช่วย
