เฉินซินตกใจมาก เมื่อเห็นว่าผู้ชมค่อยๆ ออกไปจากเวทีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆอีตาบ้าฉินเฉา นายคิดจะทำอะไรกันแน่!เธอยังร้องเพลงไม่จบเลยด้วยซ˺าภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที ผู้คนก็ทยอยออกไปจากสถานที่จัดงานกันแล้วแม้แต่ผู้นำหลายๆ ก็คนก็ยังดูตื่นเต้นไปด้วยพวกเขาเป็นแฟนเพลงของฉุ่ยมู่กันหมดแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีบางคนที่ดูไม่พอใจนัก อย่างเช่นผู้นำระดับสูงบางคนพวกเขาต่อสายตรงถึงหัวหน้าหวังในทันที“เสี่ยวหวัง ทำบ้าอะไรของนาย! นายเอางานนี้มาล้อเล่นงั้นเรอะ…………….”หัวหน้าหวังแทบจะร้องไห้ออกมา เขาไม่กล้าออกมาฟังคำวิจารณ์ของเบื้องบนเลยด้วยซ˺าในเวลานี้มีผู้คนกำลังเดินขวักไขว่อยู่ภายในสถานที่จัดงาน แต่เพียงแค่ไม่นาน นอกจากเจ้าหน้าที่บางคน ก็แทบจะไม่หลงเหลือใครอยู่ที่นี่อีกแล้ว“เอาล่ะ เสร็จเรียบร้อยแล้ว”ฉินเฉาเดินออกมาจากห้องกระจายเสียง และพาเซียวพ่านออกมายังด้านนอกเวทีเฉินซินใช้ดวงตาคู่สวยของเธอจ้องมองฉินเฉา“ฉินเฉา ทำบ้าอะไรของนาย? งานเลี้ยงครั้งใหญ่ ไม่ใช่สิ่งที่นายจะมาล้อเล่นได้ตามใจชอบนะ!”“เฉินซิน เธอยังไม่เข้าใจ…………รอให้หลินหลินมาอธิบายให้เธอฟังเถอะ”หลังจากที่ฉินเฉาเห็นหลัวชิงหลินเดินเข้ามา เขาก็พลันโล่งใจขึ้นมาทันทีเขาไม่มีเวลาพอที่จะมาอธิบายอะไรกับเฉินซินตอนนี้ไม่มีใครอยู่บนเวทีแล้ว เจ้าหน้าที่ทุกคนถูกหลัวชิงหลินย้ายไปที่สนามกีฬารังนกกันหมดคนที่ยังอยู่ที่นี่ก็มีแต่คนคุ้นหน้าคุ้นตากันทั้งนั้นอ้ายเสี่ยวเสวี่ย
