พลิงถือง้าวสายฟ้า แทงเข้าใส่ร่างของยามาตะ โนะ โอโรจิในทันทีพลังของสายฟ้านั้นแหลมคมยิ่งกว่าอาวุธใด ๆในไม่ช้า หัวของยามาตะ โนะ โอโรจิก็ถูกตัดขาดไปทีละหัว จนเลือดสาดกระจาย ไหลนองไปทั่วพื้นดินแต่ในเวลาเดียวกัน ไออากาศสีดำข้นคลั่กก็พลันหลั่งไหลเข้ามาเชื่อมต่อกับส่วนที่ขาดหายไปอย่างต่อเนื่องในไม่ช้า หัวของงูยักษ์ก็เริ่มงอกขึ้นมาอีกครั้ง“แม่งเอ๊ย อย่างกับตุ๊กแก!”ฉินเฉาขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความหงุดหงิดเขาโคจรพลังเทพให้มากขึ้น จนแทบจะมากเกินไปพลังสายฟ้าก็ยังตรงเข้าจู่โจม ตัดหัวของงูยักษ์ที่เพิ่งจะงอกขึ้นมาใหม่อย่างต่อเนื่องไม่รู้ว่าหัวที่กลิ้งหล่นลงไปบนพื้นดินมีจำนวนมากแค่ไหนแล้ว“ฉินเฉา นายจะใช้วิธีนี้ต่อไปไม่ได้นะ!”หลัวชิงหลินเห็นแบบนั้นก็กล่าวขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ “พลังของนายมันไม่เพียงพอที่จะลบล้างพลังอันชั่วร้ายได้ ถ้านายฆ่ามันในครั้งเดียวไม่ได้ นายจะต้องหมดแรงแน่!”“ฉัน…รู้…..”ฉินเฉาพยายามเป็นอย่างยิ่งที่จะเค้นเสียงพูดออกมา“ไอ้เวรเอ๊ย… ถ้าร่างจริงฉันอยู่ที่นี่… ฉันจะไปกลัวมันได้ยังไง…..”ฉินเฉายังคงกระตุ้นพลังเทพภายในร่างกายอย่างต่อเนื่อง แต่ในขณะที่ง้าวสายฟ้ายิ่งส่องแสงเจิดจ้ามากขึ้น สีหน้าของฉินเฉากลับยิ่งดูแย่ลงทุกทีฟ้าว ฟ้าว!ไอสีดำยิ่งหลั่งไหลเข้ามาเร็วขึ้นกว่าเดิมทันใดนั้นหัวของยามาตะ โนะ โอโรจิก็ได้งอกขึ้นมาใหม่อีกครั้งในขณะเดียวกัน พวกมันก็ได้อ้าปากขนาดใหญ่ออกมา และหันหน้าเล็งไปยังฉ
