ดำในสมัยก่อนมีเพียงบนตัวพวกเธอเท่านั้นที่ยังมีสีสีสันบนตัวช่างดูสว่างสดใสและพร่างพราวมากจริง ๆที่จริงแล้วคนธรรมดาไม่สามารถเข้ามาอยู่ในม่านพลังสีขาวดำนี้ได้แต่เนื่องจากบนข้อมือของตำรวจสาวได้สวมกำไลพลังปราณที่เซียวพ่านมอบให้ ดังนั้นเธอจึงถูกดึงเข้ามาด้วย“ที่นี่คือโลกในม่านพลัง”ฉินเฉากล่าวอธิบาย “เมื่ออยู่ที่นี่ ทุกสิ่งทุกอย่างที่ได้รับความเสียหายจะไม่เกี่ยวข้องกับโลกแห่งความจริง ถึงเมืองหลวงในม่านพลังจะถูกทำลาย แต่เมืองหลวงในโลกแห่งความจริงก็จะยังคงปลอดภัยเหมือนเดิม”“ว้าว เป็นสถานที่ที่สะดวกมากเลย!”ดวงตาของตำรวจสาวพลันเปล่งประกาย “อย่างงี้ก็เล่นเครื่องเล่นในสวนสนุกได้ฟรีน่ะสิ!”“ก็ใช่…..”ฉินเฉาไม่คิดเลยว่าผู้หญิงคนนี้จะคิดไปไกลได้ถึงขนาดนั้น“นั่นลูกน้องเธอเหรอ?”เขาหันหน้าไปถามอ้ายเสี่ยวเสวี่ย“ศิษย์ของเซียวพ่านน่ะ”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยกล่าวแนะนำสั้น ๆ“หัวหน้าทีมอ้าย ฉันไม่ใช่ลูกศิษย์ของคนไร้ประโยชน์แบบนั้นนะคะ!”“หา? บิดาเป็นคนไร้ประโยชน์ตรงไหน?”“จะตรงไหนก็ใช่ทุกตรงนั่นแหละ”“น้องสาวเจ้าสิ!”ทั้งสองคนเริ่มทะเลาะกันอีกครั้งทุกคนพากันหัวเราะและพูดคุยกันอย่างมีความสุขอยู่ภายใต้โล่ป้องกันของเซียวพ่าน โดยที่ไม่มีใครสนใจมารสีชาดเลยแม้แต่น้อย“บากะ!”มารสีชาดพลันโกรธจัด“ไอ้พวกเวร ข้าจะฆ่าพวกเจ้าให้ตาย!”สิ้นเสียง เขาก็ปลดปล่อยลำแสงออกมา และเปลี่ยนมันให้กลายเป็นดาบแสงขนาดใหญ่ ฟันลงไปยังโล่ป้องกันทันที“ไส
