ดมารแห่งญี่ปุ่นอย่างข้า ถึงได้ถูกหมูชาวจีนเล่นงานเอาแบบนี้!”ตูม!ฉินเฉาปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าชายคนนั้น แล้วยกเท้าขึ้นเตะศีรษะของเขาให้กระเด็นไปไกล ทิ้งหลุมลึกเอาไว้บนพื้นอีกแห่งหนึ่ง“หมูชาวจีน หมูชาวจีน….. แกเรียกชื่อนี้จนพอใจหรือยัง?”ดวงตาของฉินเฉาฉายชัดถึงความโกรธ“ที่นี่คือแผ่นดินจีน ไม่ใช่สถานที่ที่มารน้อยอย่างแกจะทำตามอำเภอใจได้”“บากะ! ข้าจะใช้พลังอันยิ่งใหญ่ของข้า มาทำให้เจ้าได้รู้ว่าความเจ็บปวดคืออะไร!”มารสีชาดกล่าว พร้อมกับพุ่งทะยานขึ้นไปยังที่สูงในขณะเดียวกันก็คว้าบอลแสงเอาไว้ในมือ บอลแสงนั้นมีขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ“ข้าจะใช้พลังของข้าทำลายที่นี่ให้สิ้นซาก ไม่แน่ว่าม่านพลังของเจ้า อาจจะคุ้มครองโลกภายนอกเอาไว้ไม่ได้ก็ได้”หากพลังนั้นรุนแรงมากเกินไป มันย่อมส่งผลต่อม่านพลังหยินหยางอย่างแน่นอนเพียงแต่ว่าเรื่องนี้มันก็ขึ้นอยู่กับพลังของผู้ใช้ม่านพลังด้วยด้วยพลังของฉินเฉา การคุกคามมารสีชาดก็เหมือนกับการหยอกล้อเด็กเล่นเท่านั้น“ตายซะเถอะ!”มารสีชาดกล่าวออกมา พร้อมกับขว้างบอลแสงในมือออกไปอย่างบ้าคลั่งบอลแสงที่มีรัศมีมากกว่าสามเมตร กระแทกลงสู่พื้นดินอย่างรวดเร็ว“ค้อนน˺าแข็ง!”ฉินเฉาไม่ต้องการที่จะให้บอลแสงดังกล่าวตกลงมา ถึงแม้ว่ามันจะไม่ส่งผลอะไรต่อม่านพลังหยินหยาง แต่เขาเกรงว่าโล่ป้องกันของเซียวพ่านจะต้านทานมันไม่ได้เขาคว้าค้อนน˺าแข็งขนาดยักษ์ที่ห่อหุ้มด้วยพลังเทพ เหวี่ยงเข้าใส่บอลแสงนั้นอย่า
