ดใจประธานหลัวของพวกเราได้”เฉินซินเผยยิ้มชั่วร้ายออกมาอีกครั้ง“เธอแกล้งฉันอีกแล้วนะ!”หลัวชิงหลินชะงักไปทันที “ฮึ่ม ถ้าเธอได้เจอคนที่เธอชอบในสักวันฉันจะต้องมาหัวเราะเยาะเธอแน่ เอาไว้แก้แค้นอีก 30 ปีก็ยังไม่สาย!”“30 ปี… นี่ฉันจัดการยากขนาดนั้นเชียวเหรอ…..”สายตาที่เฉินซินจ้องมองหลัวชิงหลินนั้นได้เก็บซ่อนความขมขื่นเอาไว้ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกเศร้าใจขึ้นมาเฉินซินมีคนที่เธอรักอยู่แล้ว…..เพียงแต่ว่าหัวใจของเขานั้นไม่ได้อยู่กับเธอหลัวชิงหลิน บางครั้งฉันก็รู้สึกอิจฉาเธอมากจริง ๆ …..“เอาล่ะ พวกเราเลิกเถียงกันดีกว่า ใกล้จะถึงเวลาที่เธอจะต้องออกไปรับแขกแล้วนะ”“ไปตายซะ เธอน่ะสิที่จะต้องไปรับแขก!”
