นก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของนายแล้ว”“น้องสาวเธอเถอะ…..”ฉินเฉาเลือกที่จะเดินเข้าไปในห้อง เขาขี้เกียจมายุ่งกับยัยผู้หญิงร้ายกาจคนนี้แล้วเรื่องปะทะฝีปากกัน เขาสู้เธอไม่ได้เลยเมื่อเขาเข้าไปข้างใน ก็พบว่าหลี่เสวี่ยกำลังอยู่ในชุดสาวออฟฟิศสาวสวยในเสื้อเชิ้ตสีขาว เมื่อเธอสวมใส่ชุดนี้ มันช่างน่าดึงดูดใจเป็นที่สุดในเวลานี้หลี่เสวี่ยกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานและก้มหน้าลงเล็กน้อยตามปกติผู้จัดการหลี่ต้องเข้าปราชุมร่วมกับคนใหญ่คนโตไม่รู้มากเท่าไหร่ แต่เมื่อมาเผชิญหน้ากับฉินเฉาในเวลานี้ เธอกลับไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรออกมาดีนั่นเป็นเพราะว่าวิธีที่ทั้งสองคนพบกันเมื่อสักครู่นี้ มันดูน่าอายมากเกินไปหน่อยจนถึงในตอนนี้หลี่เสวี่ยก็ยังเห็นภาพที่ฉินเฉาสวมกางเกงในของเธออยู่เลย…..หมอนี่ทำให้เธอรู้สึกอับอายได้มากจริง ๆ …..“เอ่อ… ผู้จัดการหลี่ วันนี้อากาศดีจังเลย…..”ฉินเฉาต้องเปลี่ยนเรื่องไปพูดถึงสภาพอากาศก่อนเป็นอันดับแรก“นายเคยพูดคำนี้ออกมาแล้ว”ในที่สุดหลี่เสวี่ยก็เงยหน้าขึ้นมากลอกตาใส่ฉินเฉา“แค่ก ๆ ๆ ….. อ่า”“จะว่าไปแล้ว คุณฉินของพวกเราเป็นคนที่ไร้เรื่องร้อนใจไม่ถ่อไปวัดนี่”หลี่เสวี่ยถามออกมาอย่างตรงไปตรงมา “ที่นายมาหาฉันวันนี้เพราะมีเรื่องอะไรกันแน่?”“ถึงไม่มีธุระ ฉันก็มาหาเธอได้ไม่ใช่เหรอ?”ฉินเฉารีบกล่าวแย้ง “ฉันเองก็คิดถึงผู้จัดการหลี่เหมือนกัน”“คิดถึงฉัน ก็เลยมาขโมยกางเกงในของฉันงั้นสิ?”หลี่เสวี่ยมองค้อนใส
