นที่เจ้านั่นกำลังลวนลามหยูลู่ ไม่ใช่ว่าเจ้าก็มองจนน˺าลายไหลหรือไง?”หลัวเนี่ยรีบเปิดโปงหลัวเต๋อทันที“ไร้สาระ นั่นข้าเป็นห่วงเจ้าหนุ่มฉินต่างหาก พอเจ้านั่นลดการระวังตัวลง ข้าก็เลยต้องช่วยสังเกตอันตรายรอบด้านให้!”“เจ้านี่มันดีแต่หาข้อแก้ตัวให้ตัวเองจริง ๆ”หลัวเนี่ยกล่าวเย้ยหยันออกมา“เจ้าก็ด้วยไม่ใช่หรือไง? ตาแก่หนังเหนียว”ฝ่ายหลัวเต๋อก็ไม่ยอมแพ้“เหอะ ข้าไม่ลดตัวลงไปยุ่งกับเด็กน้อยอย่างเจ้าหรอก แต่เจ้าเด็กเหลือขอคนนี้มันแปลกเกินไปจริง ๆ ถึงขั้นไปพูดคุยกับแมลงวันอย่างสนุกสนานเชียวเหรอ?”“นั่นเพราะว่าเขาเป็นชาวพุทธทั้งกายและใจยังไงล่ะ”หลัวเต๋อกล่าวออกมา “เขาแตกต่างจากปีศาจอย่างข้าและเซียนอย่างเจ้า เจ้าหนุ่มฉินนั้นฝึกตนมาทั้งหมดสามประเภท พุทธะ ปีศาจและเซียน แต่ในสามอย่างนั้น สิ่งที่มีอิทธิพลต่อเขามากที่สุดก็น่าจะเป็นพุทธะ”“นั่นก็จริง พุทธศาสนาเน้นความเท่าเทียมกันของสรรพสัตว์ เซียนอย่างพวกข้าคือสวรรค์และมนุษย์รวมเป็นหนึ่งเดียวกัน ส่วนปีศาจอย่างพวกเจ้านั้นน่าละอายที่สุด คิดถึงเพียงแค่ตัวเองเท่านั้น”“แล้วเซียนอย่างเจ้ามันดีตรงไหน? ก็แค่ฝึกฝนตัวเองเท่านั้นแหละ”“ฝึกตนเพื่อปกครองบ้านเรือนและประเทศชาติให้สงบสุขต่างหาก!”หลัวเนี่ยกล่าวแย้งทันที “ถ้าไม่จัดการตัวเองให้ดีก่อน แล้วจะไปพูดถึงเรื่องอื่นได้ยังไง?”“ไม่เอาน่า เลิกหาข้ออ้างให้ตัวเองได้แล้ว”หลัวเต๋อเบ้ปาก “ในโลกใบนี้มีคนชั่วอยู่ตั้งมากมาย ทำไ
