นั้นเร็วกว่าหนึ่งก้าว เธอรีบวิ่งออกไปจากร้านกาแฟพร้อมกับเสียงหัวเราะทันที“ยัยนี่แย่ลงทุกวัน ๆ ฉันจะต้องหาโอกาสเล่นงานเธอให้ได้เลย”ชิอิงหน้าแดงก˹า พูดกับฉินเฉา“เอ่อ พอเจอคนแบบนี้ ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าถ้าถึงเวลานั้นใครจะสั่งสอนใครกันแน่”ฉินเฉาเบ้ปาก“ยังไงก็เถอะ ภรรยาของนายจะไม่ยอมเสียเปรียบแน่นอน!”ชิอิงกล่าวอย่างหนักแน่น “ฉันไม่ใช่พวกมังสวิรัติ”“ใช่ ๆ ๆ ฉันรู้ว่าเธอกินเนื้อ เมื่อกี้นี้เธอก็เพิ่งกินเข้าไปไม่ใช่เหรอ?”ฉินเฉาจ้องมองชิอิง พลางหัวเราะออกมา“นาย นายนี่มันน่าเกลียดจริง ๆ …..”ใบหน้าของชิอิงแดงก˹ากว่าเดิม ดูคล้ายกับคนเป็นไข้“ถะ ถ้านายพูดแบบนี้อีก ฉันจะไม่สนใจนายแล้ว”“ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก ฉันชอบเห็นเธอตอนเขินนะ”“งั้นเหรอ…..”ชิอิงไม่ได้ปฏิเสธ แต่เธอก้มหน้ามองนาฬิกา พลางกล่าวว่า “ยังมีเวลาอีกครึ่งชั่วโมง ก่อนที่เสี่ยวอ้ายจะกลับมา…..”“อะไรนะ! ท่านชิอิง ผมผิดไปแล้ว ผมผิดไปแล้ว มันเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ของผมเอง!”ฉินเฉาก้มหัวยอมรับความผิดในทันทีเขาต้องยอมรับความผิด เพราะกลยุทธ์สาวงามมันช่างน่ากลัวจริงๆตอนนี้เขาต้องยอมจำนนให้กับชิอิงแต่โดยดีอย่ามองเพียงแค่ว่าเธอเป็นคนอ่อนโยน กลยุทธ์ของเธอนั้นไม่ได้ด้อยไปกว่าซูจีเลยมีแต่ผู้หญิงดุ ๆ ทั้งนั้น“ยอมรับผิดได้ก็ดีแล้ว”ชิอิงพยักหน้า แต่จู่ ๆ เธอก็ชี้นิ้วไปยังด้านหลังของฉินเฉาอย่างกะทันหัน“อ้าว หวังฟาง เธอกลับมาอีกแล้วเหรอ!”เชี่ย ไม่เอาน่าฉ