“แค่ก ๆ ….. นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะเนี่ย…..”หวังเต๋อเปียวมองสหายทั้งสองคนของตนที่นอนหัวร้างข้างแตกจนหมดสติ ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นตระหนกในใจมันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไง? รถที่ขับมาด้วยความเร็วถูกไอ้หมอนั่นเตะเนี่ยนะ?เป็นเทอร์มิเนเตอร์หรือไง?อีกไม่นานเขาก็จะไปถึงท่าเรืออยู่แล้ว…..แผนของเขาจะต้องล้มเหลวงั้นเหรอ?ไม่มีทาง!ก่อนที่ตำรวจจะมา เขาควรจะรีบหอบกล่องเงินวิ่งหนีไปก่อน!ถึงอย่างไรเรือก็ยังอยู่ที่ท่าเรือ ไม่ได้หนีไปไหนหวังเต๋อเปียวคว้ากล่องเงินสดด้วยมือข้างหนึ่ง มืออีกข้างถือปืนพกเล็งไปยังฉินเฉา“ต้องขอบคุณแกจริง ๆ ที่ทำให้สองคนนั้นชวดเงิน”เมื่อพูดจบ เขาก็กำลังจะเหนี่ยวไกแต่ฉินเฉายื่นมือข้างหนึ่งไปคว้าอากาศโดยที่ไม่ได้หันกลับไปมองทันใดนั้นปืนพกในมือของหวังเต๋อเปียวก็ราวกับถูกบางสิ่งบดขยี้มันกลายเป็นเศษเหล็กไปทันทีเขาตกใจมาก เมื่อเริ่มรู้สึกถึงบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากลก็รีบหันหลังวิ่งหนีไปต้องหนี!เขาดันมาเจอคนที่ไม่ใช่มนุษย์เข้าซะแล้ว!“ขะ เขากำลังจะหนีไปแล้ว!”ชิอิงตกใจมาก เธอรีบพูดขึ้นมาทันทีชายคนนี้คือฆาตกร จะปล่อยให้เขาหนีไปไม่ได้“ไม่ต้องห่วง มันหนีไปไหนไม่ได้หรอก”ฉินเฉากล่าวออกมา ก่อนที่จะยื่นมือไปด้านหลัง แล้วดึงกลับมาทันใดนั้นร่างกายของหวังเต๋อเปียวก็ลอยกลับมากระแทกกับรถขนเงินทันทีแรงกระแทกนั้นไม่เบาเลยแม้แต่น้อย หวังเต๋อเปียวมองเห็นดาวบนศีรษะอย่างฉับพลันแม่งเอ๊ย มันเกิดอะไร