ร่กล่าวพร้อมรอยยิ้ม“ถึงมารวารีจะล้มเหลวอีกตนก็ไม่เป็นอะไรหรอก”“นานิ๊?”โคกาวะยิ่งรู้สึกสับสนมากขึ้นกว่าเดิมท่านกำลังวางแผนอะไรอยู่กันแน่?“เมื่อถึงเวลา เดี๋ยวนายก็จะได้เห็นเอง หึ ๆ … หึ ๆ ๆ ….. ไม่ว่าใครก็เข้ามาขวางทางไม่ได้ ประเทศญี่ปุ่นจะต้องครองโลกใบนี้ ฮ่า ๆ ๆ! …..กับอีแค่แมลงชาวจีน อีกไม่นานมันก็จะต้องตายอยู่ในเงื้อมมือของคุโรซากิ อิจิโร่!”………………………………………….“ฮัดเช้ย!”ฉินเฉาถูจมูกจนแดงก˹า“เป็นหวัดเหรอ?”หยูลู่นำกาแฟร้อนแก้วหนึ่งมาให้ฉินเฉา“เปล่า คงจะมีสาวสวยคนไหนสักคนที่กำลังคิดถึงฉันอยู่แน่นอน”ฉินเฉายิ้มเผล่ “เธอดื่มกาแฟแบบนี้ก็ต้องนอนดึกอีกน่ะสิ”“จะไม่ให้นอนดึกได้ยังไงล่ะ?”หยูลู่พูดขึ้นมา “เวลาไม่เคยรอใคร ฉันต้องจัดการเรื่องต้าฟากรุ๊ปแล้วตอนนี้ก็ยังมีอาณาจักรเล็ก ๆ ของนายที่ฉันจะต้องสร้างขึ้นมาอีกสุดท้ายฉันก็ต้องทำเองคนเดียวอยู่ดี”หยูลู่กล่าวออกมา ก่อนที่จะนวดขมับด้วยความปวดหัวทั้งสองคนกำลังนั่งอยู่ในห้องทำงาน ซึ่งมีเอกสารจำนวนมากวางกองอยู่บนโต๊ะ“เห็นเธอลำบากขนาดนี้ ให้ฉันหาคนมาช่วยเธอดีมั้ย?”ฉินเฉาลุกขึ้นยืน แล้วเดินไปอยู่ด้านหลังหยูลู่เพื่อนวดขมับให้เธอวิธีการของฉินเฉานั้นไม่มีอะไรมาก เขาส่งพลังพุทธะออกมาจากปลายนิ้วมือ ให้ซึมลึกเข้าไปในขมับของหยูลู่และโคจรไปมาในเส้นลมปราณ เพื่อทำให้หยูลู่ผ่อนคลายจากความเหนื่อยล้าดูเหมือนว่าช่วงนี้หยูลู่จะเหนื่อยมากจริง ๆ ภายในร่างกายของเธอถึงได
