“ชาชา นี่คือหวังหู่ ลูกบุญธรรมของฉัน เขาก็ถือว่าเป็นพี่ชายของเธอด้วย” ในคฤหาสน์ตระกูลเหลียว หวังเค่อฉินกำลังแนะนำลูกบุญธรรมของเขาให้เหลียวชาชาได้รู้จักในเวลานี้หวังหู่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าเหลียวชาชา เขาใส่ชุดสูทสีขาวซึ่งดูสง่างามและมีเสน่ห์เป็นอย่างมากอย่างไรก็ตาม คุณหนูตระกูลเหลียวกลับไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย“อ้อ…..”เหลียวชาชาตอบรับออกมาอย่างไม่ใส่ใจเรื่องที่ว่าลูกบุญธรรมของน้าจะเป็นใคร เธอไม่ใส่ใจทั้งนั้นฉินเฉา ทำไมนายถึงยังไม่มา?น่าหงุดหงิดชะมัด แม้แต่งานเลี้ยงวันเกิดของเธอก็ยังมาสาย เจอกันคราวหน้า เธอจะต้องกัดเขาให้ตาย!หมอนั่นกล้ามาสายได้ยังไง?พี่หยูลู่บอกเธอว่า อย่าใช้ความปรานีกับคนสารเลวหากเธอทำตัวอ่อนแอ ก็คงจะไม่กล้าพูดอะไรออกไปแน่นอนว่าตระกูลหวังไม่รู้เลยว่าเหลียวชาชากำลังคิดอะไรอยู่ หวังหู่จ้องมองเหลียวชาชาที่สวมชุดราตรีสีชมพู ด้วยดวงตาเปล่งประกายเขาคิดว่าคุณหนูตระกูลเหลียว ผู้ใช้ชีวิตอย่างมีเกียรติและร˹ารวยจะเป็นผู้หญิงอ้วน ๆ ที่ไหนเสียอีกแต่ใครจะรู้ว่าผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าจะน่ารักและน่าเอ็นดูมากขนาดนี้หากได้แต่งงานกับสาวสวยแบบนี้ แล้วยังได้ครอบครองทรัพย์สมบัติของตระกูลเหลียวอีกล่ะก็ หึ ๆ วันที่หวังหู่คนนี้จะลุกขึ้นมาผงาดก็จะมาถึงแล้วต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น? ตาแก่เจ้าเล่ห์ หวังเค่อฉินก็จะมาขอร้องอ้อนวอนเขายังไงล่ะฝ่ายหวังลี่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ จ้องมองลูกพี่ลูกน้องของตัวเ
