พูดขึ้นมา “ผมได้ยินมาว่าวันนี้เป็นวันเกิดของคุณหนูเหลียว พวกเราพี่น้องจะทำตัวเสียมารยาทไม่ได้ นายท่านฉินคิดยังไงกับของขวัญชิ้นนี้ครับ?”มู่หรงเจียงกล่าว ก่อนที่จะโบกมือครั้งหนึ่งลูกน้องที่อยู่ด้านหลังถือกล่องใบหนึ่ง เดินเข้ามาทันทีชายในชุดสูทสีดำคนหนึ่งเปิดกล่องใบนั้น จากนั้นแสงสีทองก็พลันสว่างจ้าฉินเฉาตะลึงงันไปพักใหญ่แม่งเอ๊ย นี่มันจะเกินไปแล้ว!ทันทีที่เห็นทองคำแท่งนับสิบแท่งที่อยู่ข้างใน ฉินเฉาก็เข้าไปเขกหัวมู่หรงเจียงเข้าอย่างจัง“เอ็งเป็นเสือหรือไง ถึงได้ให้ของพรรค์นี้ไปติดสินบน? เหลียวซาซาเป็นผู้หญิงทันสมัย จะให้ของแบบนี้ได้ยังไง!”“โอ้ ไม่ได้เหรอครับ?”มู่หรงเจียงกุมขมับทันที “ให้ตายเถอะ ผมนึกว่าถ้าคุณหนูเหลียวเห็นของที่ส่องแสงสีทองแล้วจะมีความสุขซะอีก”“ของที่ส่องแสงสีทองอะไรของนาย? หยาบคายชะมัด!”“ยังมีอีกนะครับ นายท่านฉินคิดยังไงกับของชิ้นนี้ครับ?”มู่หรงเจียงโบกมืออีกครั้งชายในชุดสูทสีดำสองคนถือกล่องใบใหญ่ และรีบเดินเข้ามาทันที“นายท่านฉิน ผมขอบอกเลยว่าของชิ้นนี้ไม่หยาบคายแน่นอน ผมต้องเดินทางไปทั่วเหนือจรดใต้ กว่าจะหาของดีแบบนี้มาได้…………..”เมื่อชายในชุดสูทสีดำทั้งสองคนเปิดกล่อง ฉินเฉาและอู๋ซิ่นก็ต้องตะลึงงันอีกครั้งอู๋ซิ่นรีบยกมือขึ้นปิดตา และกรีดร้องเสียงหลงออกมา“เป็นยังไงบ้างครับ นายท่านฉิน? ถ้ามอบของชิ้นนี้ให้คุณหนูเหลียว จะต้องขึ้นไปสู่วิหารต้าหย่าได้ทุกเมื่ออย่างแน่นอน”“นาย
