ิ่งที่เขาเกลียดที่สุดก็คือการโดนรุมล้อมในยามที่ออกไปข้างนอก“พวกนายไปที่คฤหาสน์ตระกูลเหลียวก่อนไป ไม่ต้องตามฉันมาฉันจะไปซื้อของกับอู๋ซิ่น”“โอ้! ที่แท้นายท่านฉินก็คิดที่จะจู๋จี๋กับคุณหนูอู๋สองต่อสองนี่เอง!”มู่หรงเจียงลูบหัวตัวเอง พลางคิดว่าตัวเองช่างโง่นัก เรื่องแค่นี้ก็ยังคิดไม่ได้“พวกเราไม่อยู่รบกวนนายท่านฉินแล้วครับ เด็กๆ ไปเปิดทางกันเถอะ!”เชี่ย พูดอย่างกับเป็นโจรอย่างนั้นแหละฉินเฉาหันไปถลึงตาใส่พวกเขาด้วยความไม่พอใจ ก่อนที่จะหันไปพูดกับอู๋ซิ่น“ไปกันเถอะ แม่วัวน้อย พวกเราควรจะออกเดินทางกันได้แล้ว”
