่แล้ว…..”“เค่อหัว คุณดูลูกสาวของคุณสิ พวกเรารังเกียจที่นี่กันขนาดไหนคุณไปเกลี้ยกล่อมคุณพ่อให้หน่อยสิ”โจวสุ่ยชี้ให้หวังเค่อหัว สามีของเธอหันมาดู“แม่ลูกคู่นี้อดทนกันไปก่อนเถอะ”หวังเค่อฉิน ลูกชายคนโตที่นั่งอยู่อีกด้านกำลังสูบบุหรี่ชั้นดี แล้วกล่าวออกมาอย่างช้า ๆ “ถึงยังไงวันพรุ่งนี้ก็เป็นวันเกิดของชาชาแล้วถ้าจู่ ๆ พวกเราโผล่เข้าไป พวกเราจะเสียมารยาทเอาได้น่ะสิ”“ใช่ อดทนกันไปก่อนเถอะ… วันพรุ่งนี้ก็จะดีเอง”เฉินหวน ภรรยาของเขาระบายยิ้มบาง ๆ บนใบหน้า แล้วกล่าวออกมาว่า “รอให้ถึงวันเกิดของชาชา พวกเราก็จะได้เข้าไปอยู่ในบ้านตระกูลเหลียว นั่นเป็นเรื่องที่สมควรอยู่แล้ว ฉันคิดว่าชาชาคงจะไม่กล้าให้ปู่และน้าของเธอออกจากบ้านไปหรอก ใช่มั้ย?”“ถ้าพวกเธอทนไหวก็ทนไปสิ แต่ฉันทนไม่ไหวแล้ว!”โจวสุ่ยตะโกนออกมา “ลูกสาวที่ประเสริฐที่สุดของฉัน กินดีอยู่ดีในบ้านมาตลอด ทำไมถึงจะต้องมาตกระกำลำบากอยู่ที่นี่ด้วย!”“แล้วที่นี่ไม่ดีตรงไหน? โรงแรมห้าดาวเชียวนะ…..”“ฮึ่ม แบบนี้น่ะเหรอโรงแรมห้าดาว? ให้หนึ่งดาวยังมากเกินไปเลยด้วยซ˺า”“พอ ทุกคนหยุดคุยกันได้แล้ว!”ในขณะนั้นเองชายชราหวังตั๋วที่กำลังนั่งหลับตา พักผ่อนอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ ได้ลืมตาที่ส่องแสงวาวโรจน์ขึ้นมา และกล่าวออกมาเสียงดังลั่นทั้งห้องพลันเงียบไปทันที“ผู้ที่กุมอำนาจของตระกูลเหลียวในตอนนี้ไม่ใช่หลานสาวของฉันแต่เป็นหยูลู่ อย่างที่เค่อฉินได้พูดเอาไว้ ถ้าจู่ ๆ เราก็โผล