มล่ะ?”โรซี่กระพริบตาปริบ ๆ“เพราะฉันคิดถึงเธอไง”“ฮึ่ม เกือบไปแล้วนะ นายรีบกลับไปได้แล้วไป”โรซี่โบกมือ ทันใดนั้นประตูนรกก็พลันเปล่งแสงสีดำทันที“เดินผ่านประตูนี้ไปก็จะถึงสนามบินฮีทโธรว์ในลอนดอน นายไปได้แล้ว”“เอาไว้ฉันจะกลับมาที่นี่อีกครั้ง”ฉินเฉากล่าวด้วยบทพูดของหมาป่า แล้วหันหลัง ก้าวเดินออกไปจากประตูนรก“แน่นอน… ฉันก็จะไปหานายอีกครั้งเหมือนกัน…..”โรซี่มองดูแผ่นหลังของฉินเฉาที่ค่อย ๆ หายไปอย่างช้า ๆ พร้อมกับรอยยิ้มบนมุมปากที่วาดขึ้นบนใบหน้าอย่างมีความสุข……………………………..“ฉิน ในที่สุดนายก็กลับมาสักที!”ทันทีที่ฉินเฉากลับมาถึงรถบัส เอลิซ่าก็รีบวิ่งเข้าไปในอ้อมกอดของเขาหลังจากที่เขาจากไป ชีก็ได้นำรถคันนี้ลงไปบนพื้นดินอีกครั้งปีศาจในลอนดอนถูกส่งกลับลงไปในนรกจนหมดสิ้น ลอนดอนจึงกลับมาอยู่ในมือของมนุษย์อีกครั้งหนึ่งแต่ทว่าสิ่งที่ต้องสูญเสียไป มันก็ช่างเจ็บปวดใจมากจริง ๆปราชากรทั่วทั้งลอนดอน หลงเหลือเพียงแค่กลุ่มผู้รอดชีวิตเหล่านี้เท่านั้นฉินเฉาไม่ทราบผลลัพธ์ที่จะตามมาในเรื่องอื่น ๆ เขารู้เพียงแค่ว่ามันเป็นไปไม่ได้ หากจะจัดงานแข่งขันกีฬาโอลิมปิกขึ้นที่นี่อีกครั้งส่วนเรื่องการฟื้นฟูบูรณะความเสียหายหลังสงครามนั้นไม่ใช่เรื่องที่ฉินเฉาจะต้องมาขบคิด“ฉันคิดว่านายตายอยู่ในนรกไปแล้วเสียอีก”ซียกมือขึ้นเท้าเอวบาง ๆ ของเธอ เธอยืนอยู่ข้างรถบัส แล้วเอ่ยกับฉินเฉา“ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ฉันก็คงจะถูกสาวน้อยคนนี้โมโหจ
