กล่าวพึมพำออกมา“งั้นฉันก็จะได้พักผ่อนแล้วสินะ”ฉินเฉาถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก“ข้าเองก็หวังแบบนั้น สำหรับเจ้า เรื่องพักผ่อนมันช่างยากมากจริงๆ”เสียงของหลัวเนี่ยดังขึ้นข้างหูฉินเฉา“แน่นอน ฉันคิดถึงวันที่จะได้ออกไปเที่ยวกับซูจีแล้ว”“สิ่งที่เจ้าควรจะทำในตอนนี้ คือการค้นหาถ˺า แล้วเข้าไปเก็บตัวฝึกฝนด้วยความตั้งใจต่างหาก”หลัวเนี่ยกล่าวแนะนำ“ไม่มีทาง ฉันไม่ใช่คนป่าสักหน่อย!”ฉินเฉากล่าวปฏิเสธคำแนะนำของหลัวเนี่ยอย่างไม่อ้อมค้อมการฝึกตนบนป่าเขาที่ห่างไกลนั้นไม่เหมาะกับเขา ฉินเฉารู้สึกว่าถ้าเขาต้องนั่งอยู่ในถ˺าเป็นปี ๆ เขาจะต้องกลายเป็นบ้าแน่นอนเขาไม่ใช่คนโรคจิตอย่างหลี่ไป๋ซานที่อยู่อาศัยในห้องลับใต้ห้องน˺าเอ่อ แถมยังเป็นห้องน˺าหญิงด้วยโรคจิตชะมัด“ฉันไปจากที่นี่ไม่ได้หรอก ใครจะรู้ว่าจะมีอันตรายอะไรเกิดขึ้นที่นี่อีกบ้าง”ฉินเฉาไม่สามารถปล่อยวางทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ในเมืองได้จริง ๆ“เจ้าไม่เหมาะที่จะเป็นผู้ฝึกตนเลยสักนิด”หลัวเนี่ยทอดถอนหายใจออกมา “ภาระของเจ้ามันมากเกินไปจริงๆ”“ยิ่งต้องรับผิดชอบมากเท่านั้น พลังของฉันก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น”ฉินเฉากำหมัดแน่น “เอาล่ะ หลัวเนี่ย ฉันจะหาวิธีพักผ่อนที่ดีที่สุดตราบใดที่ฉันสามารถหลีกเลี่ยงการต่อสู้ให้ได้มากที่สุด ฉันก็จะทำมันแน่นอน แต่บางครั้งก็จะต้องมีคนมาหาเรื่องเหมือนอย่างในคราวนี้”“ไม่ว่ายังไงเจ้าก็ควรที่จะอดทนให้ได้ถึงสามปี ถึงจะทนจนถึงสามปีไม่ได้ ก็คว
