นเกลียดที่สุด ก็คือตอนที่มีคนมาสงสัยฉัน”“ข้าเคยมองเอาไว้สูงทีเดียว”ซาตานจ้องมองฉินเฉา ดวงตาของเขาเปล่งแสงสีเขียวออกมาเล็กน้อย “แต่ว่าตอนนี้เจ้ากลับไม่มีค่าอะไรเลย เป็นเพียงแค่คนโง่ที่อวดดีเท่านั้น”“ฉันคิดว่าแกควรจะพูดคำคำนั้นกับตัวเองมากกว่า”ฉินเฉากล่าวย้อนกลับไป“ดูเหมือนว่าเจ้าจะเลือกได้แล้วสินะ”จิตสังหารอันท่วมท้นสะท้อนอยู่ในแววตาของซาตาน“ในเมื่อไม่ยอมเป็นเครื่องมือให้กับข้า งั้นวันนี้ก็จะเป็นเวลาตายของเจ้า”“เจ้าหมอนี่มันเกินเยียวยาไปแล้วจริง ๆ”ฉินเฉาส่ายหน้าอย่างอดไม่ได้เขายื่นมือทั้งสองข้างออกมาวาดอักขระ แล้วยื่นไปด้านหน้าลำตัว“วิชาเทพสังหาร! มังกรขาว อ้าวหาน จงมาประทับภายในร่างกายของข้า!”เชี่ย ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะคิดอะไรชั่วร้ายกับคำพูดนี้แต่ใครใช้ให้คาถาของวิชานี้เป็นแบบนี้ล่ะ?ทันใดนั้นสายฟ้าก็พลันผ่าลงมายังร่างกายของฉินเฉา นั่นได้สร้างความตกตะลึงให้กับปีศาจที่อยู่รอบ ๆผู้ชายคนนี้จะทำอะไร? เขาจะฆ่าตัวตายเหรอ?“ฮ่าห์!”ฉินเฉาพ่นไอเย็นออกมาจากปากทันทีบนร่างกายของเขามีชุดเกราะสีเงิน ซึ่งเป็นชุดที่มังกรขาว อ้าวหานสวมใส่“รู้สึกไม่ดีเท่ากับใช้พลังของตัวเองเลยแฮะ”ฉินเฉาลูบท่อนล่างของตัวเองอย่างไม่รู้ตัวโชคดีที่ฉินเฉาน้อยยังอยู่ดีมีสุขไม่มีผลข้างเคียงอะไรสินะ“คิดว่าสวมชุดเกราะ แล้วจะมาขวางทางข้าได้งั้นเหรอ?”ซาตานกล่าวเหยียดหยาม“มันก็ต้องลองดู”ฉินเฉากวาดสายตาไปรอบด้าน “ที่นี่มีปีศาจอยู่เ
