“ไอ้มนุษย์สารเลว ปล่อยท่านมิคาเอลเดี๋ยวนี้!”อูรีเอลคำรามออกมาด้วยความโกรธ เขาถือหอกเล่มยาว รีบปรี่เข้ามา วางแผนที่จะโจมตีฉินเฉาจากด้านหลัง“ไสหัวไปซะ”ฉินเฉาฟันกระบี่ไปด้านหลัง โดยที่ไม่ได้หันหลังกลับไปมองราวกับว่ากระบี่ปทุมพิสุทธิ์นั้นฉีกได้แม้กระทั่งอากาศร่างกายของอูรีเอลถูกฟันขาดครึ่งท่อนในทันทีไม่ใช่เพียงแค่เขาเท่านั้น ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ด้านหลังฉินเฉา ล้วนถูกปราณกระบี่ขนาดมหึมาฉีกกราชากออกจากกันแม้แต่อาคารผู้โดยสารขนาดยักษ์ที่อยู่ด้านหลังก็ถูกผ่าเป็นสองซีกอาคารส่วนบนค่อยๆ เลื่อนตกลงมาด้านล่างอย่างช้าๆปีศาจยักษ์มากมายพลันตัวขาดครึ่งท่อนแม้กระทั่งศีรษะของลิเวียธานก็ถูกตัดขาดไปด้วย แต่ด้วยพลังชีวิตของปีศาจที่ทนทายาด ทำให้เขายังไม่ตายไปในทันทีดวงตาของเขาเบิกโพลง จ้องมองทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้าด้วยความตกตะลึงท้องฟ้าได้กลายเป็นสีขาวไปแล้ว ดูเหมือนว่าแสงอาทิตย์แรกในยามเช้ากำลังจะมาถึงทุกที่ล้วนเต็มไปด้วยศพของเทวทูตและปีศาจทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ด้านหลังฉินเฉา ล้วนถูกฟันขาดไปด้วยปราณกระบี่ของเขาไม่หลงเหลือผู้รอดชีวิตเลยแม้แต่เพียงตนเดียวพ่ายแพ้ คราวนี้เขาพ่ายแพ้อย่างย่อยยับไปแล้วจริงๆ ……………ความเศร้าโศกบังเกิดขึ้นในใจของลิเวียธานนรกไม่สามารถมาเยือนโลกมนุษย์ได้จริงๆ เหรอ?โลกที่แสนน่ารักใบนี้ทำไมถึงไม่ยอมรับการชำระล้างบาปของนรก……………ท่านซาตาน ข้าขออภัยจริงๆ ………….ข้าทำมันไม่สำเร็จ……………ลิเวีย
