ิง เขาก็รู้สึกทุกข์ใจขึ้นมาไม่น้อย“แต่ว่านะ สมิธ ฉันที่อยู่บนรถคันนี้ไม่ใช่เจ้าหญิงแห่งราชวงศ์อังกฤษ แต่เป็นแค่ผู้รอดชีวิตคนหนึ่งเท่านั้น”เอลิซ่าเช็ดความเปียกชื้นที่หางตา “ฉันก็แค่อยากจะทำอะไรบางอย่างให้กับคนที่ฉันรักเท่านั้นเอง”“ครับ องค์หญิง ผมว่ามันน่าจะถักผ่านตรงนี้มากกว่า…..”“โอ้ เป็นแบบนี้นี่เอง… ฉันว่าแล้วว่าทำไมถึงทำไม่ได้สักที….. สมิธขอบคุณมากนะ…..”บทสนทนาของทั้งคู่ลอยเข้ามาในหูของฉินเฉาเหตุการณ์ในคราวนี้ส่งผลกับเอลิซ่าไม่น้อยเลยเขาได้กลายเป็นที่พึ่งทางใจของเธอไปแล้วไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาก็จะต้องพาเธอออกไปจากที่นี่ให้ได้ฉินเฉากล่าวกับตัวเองภายใต้ม่านพลังป้องกันของหยานจื่อ รถบัสคันนี้จึงมุ่งหน้าไปยังสนามบินฮีทโธรว์อย่างปลอดภัยกองทัพปีศาจที่ไล่ตามหลังมาก็ค่อย ๆ ชะลอฝีเท้าลงอย่างช้า ๆมันดูไม่เหมือนจะมาไล่ตามล่าพวกเขา แต่ดูเหมือนกำลังคุ้มกันพวกเขาอยู่มากกว่าเมื่อเห็นอาคารผู้โดยสารของสนามบินฮีทโธรว์ที่อยู่ข้างหน้าผู้รอดชีวิตทุกคนที่อยู่ในรถก็ส่งเสียงร้องอุทานออกมาด้วยความดีใจอย่างอดไม่ได้ในที่สุดพวกเขาก็จะได้ออกไปจากสถานที่เองซวยแบบนี้เสียที!แต่ทว่าเมื่อรถบัสขับมาถึงในโถงอาคาร แผ่นดินกลับสั่นสะเทือนขึ้นมาอย่างฉับพลันแขนสีดำขนาดมหึมาที่มีลวดลายเปลวไฟสีแดงอยู่บนนั้น ผุดขึ้นมาจากพื้นดินอย่างกะทันหัน และเหวี่ยงฝ่ามือลงมาตบรถบัสของพวกเขาม่านพลังได้เปล่งแสงออกมาอย่างแรงกล้าทันทีรถบ
