นตอนนี้ ก็คือรอ”“พระเจ้าอวยพร! พวกคุณจะต้องเป็นเทวทูตที่พระเจ้าส่งมาช่วยเหลือพวกเราแน่ๆ!”บาทหลวงประคองไม้กางเขนเอาไว้ในมือ แล้วกล่าวกับฉินเฉาด้วยความจริงใจ“พระเจ้าจะต้องเกลียดชังฉันมากน่ะสิไม่ว่า”ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะพึมพำออกมา“คุณว่ายังไงนะครับ?”“เอ่อ ไม่มีอะไรหรอก”ฉินเฉาไม่อยากอธิบายเรื่องนี้จากนั้นเขาก็ถูกเอลิซ่าลากไปอีกทาง และเริ่มพูดถึงเรื่องราวที่ผ่านมาดูเหมือนว่าสาวน้อยคนนี้จะทุกข์ใจมาก เธอพร˹าบ่นให้ฉินเฉาฟังไม่หยุด….“ว่ายังไงนะ?”ณ อีกด้านหนึ่งของลอนดอนในเวลาเดียวกันลิเวียธานกำลังนั่งอยู่บนโซฟา มือข้างหนึ่งมือแก้วไวน์ และจ้องมองบรรดาสาวสวยที่กำลังคุกเข่าอยู่ตรงหน้าสาวสวยเหล่านี้ตัวสั่นเทิ้ม ไม่รู้ว่าใครจะเป็นรายต่อไป ที่จะถูกเขาเรียกตัวบนพื้นใกล้ๆ กันนั้น มีศพของผู้หญิงคนหนึ่งที่ถูกปีศาจสองตนลากออกไปนอกจากนี้ยังมีปีศาจอีกตนหนึ่งกำลังยืนขดตัวอยู่ข้างๆ ลิเวียธานดูเหมือนว่าเขาจะกำลังแจ้งข่าวบางอย่างให้ลิเวียธานได้รู้“เจ้าบอกว่ามีคนมาโจมตีโบสถ์ที่พวกเราคุ้มกันอย่างนั้นเหรอ?”“คะ ครับ นายท่าน………”ปีศาจตนนั้นกล่าวออกมาด้วยความกังวล“โบสถ์ทั้ง 11 แห่ง…………ถูกคุ้มกัน 10 แห่ง…………มีแค่มหาวิหารเซนต์เซอุส ที่ถูก ถูกทำลายครับ………….”“มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นในอาณาเขตของข้างั้นเหรอ?”ลิเวียธานเริ่มหมุนแก้วไวน์ในมือเบาๆ “หากเบลเฟกอร์รู้เรื่องนี้เข้ามันจะต้องหัวเราะเยาะข้าแน่นอน…………..ข้าเกลียดชังการถู