นอีกด้วย“เธอไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน!”เสียงของผู้ชายคนเดิมดังขึ้นมา “ถึงเธอจะเป็นเจ้าหญิง แต่เธอจะเอาสิทธิ์ของราชวงศ์มาใช้กับที่นี่ไม่ได้ เธอก็ไม่ได้ต่างอะไรไปจากฉันเป็นคนน่าสงสารที่รอคอยความช่วยเหลือเหมือนกันนั่นแหละ!”“สมิธ”“ครับ!”คราวนี้มีเสียงตะลุมบอนดังขึ้นมาจากด้านใน“องค์หญิงบ้าไปแล้ว เธอจะฆ่าพวกเรา! ทุกคน ไปจับตัวผู้ชายคนนั้นด้วยกันเถอะ!”ข้างในเกิดความวุ่นวายเป็นอย่างมาก พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นจากนั้นเสียงการต่อสู้ก็ดังขึ้น“สมิธ สมิธ! นายไม่เป็นอะไรใช่ไหม!”เสียงขององค์หญิงดังขึ้นมาโอ้ ไม่นะ บอดี้การ์ดขององค์หญิงถูกคนเหล่านั้นรุมทำร้ายไปแล้วแน่ๆเหล่าทหารเริ่มรู้สึกหมดหวังประตูของโบสถ์ก็ดูหนักมาก พวกเขาไม่สามารถเข้าไปได้เลย หากไม่ใช้รถถังเปิดประตูไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่พวกเขาไม่ได้พกอาวุธอย่างบาซูก้า ถึงแม้ว่าจะมี แต่ถ้ายิงออกไป แล้วปีศาจบุกเข้ามา พวกเราทุกคนก็ตายอยู่ดี“พระเจ้า ได้โปรดอวยพรลูกด้วย…………”นายทหารคนหนึ่งคว้าไม้กางเขนบนคอออกมา แล้วเริ่มภาวนา“พระเจ้าได้ทอดทิ้งพวกเจ้าแล้ว”ปีศาจตนหนึ่งพุ่งเข้ามาทางด้านหลัง แล้วยื่นมือไปคว้าไหล่ทั้งสองข้าง หมายที่จะฉีกร่างของทหารผู้หวาดกลัวนายนี้ออกจากกัน“แต่ว่าฉันไม่ทอดทิ้งเขาแน่นอน”แต่ทันใดนั้นเสียงของฉินเฉาก็พลันดังขึ้น มีดสามเหลี่ยมในมือของเขา เงื้อมแทงทะลุเข้าที่หัวใจของปีศาจตนนั้นทันที“อั่ก…………”ปีศาจร้องครวญครางออกมา ก่อนที่ร่างกายจ
