ขวางทางพวกเราอีกไหม?”ฉินเฉาเอ่ยถามออกมาอย่างเย็นชาคนคนนี้โหดเหี้ยมยิ่งกว่าปีศาจเสียอีกผู้รอดชีวิตทุกคนต่างก้าวถอยหลังกลับไปอย่างช่วยไม่ได้“ดีมาก ทีมงูหางกระดิ่ง”“อืม”เพนนีสันกล่าวรับคำ ในตอนนี้เขารู้สึกชื่นชมชายชาวจีนคนนี้จากใจจริงเพียงแต่ว่าอีกฝ่ายโหดเหี้ยมเกินไปหน่อย แม้แต่ปราชาชนก็ยังถูกฆ่าตายไปแบบนั้นเขาจะรู้ได้ยังไงว่าที่จริงแล้วฉินเฉาไม่ใช่คนที่ดีเด่อะไรนักถึงแม้ว่าฉินเฉาจะไล่ตามล่าต่อสู้กับเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ และไม่คิดที่จะนำความเดือดร้อนมาสู่ผู้คนแต่คนแบบนี้ จะฆ่าก็ฆ่าไปเถอะ ไม่มีอะไรที่น่าเห็นใจทั้งนั้น“เข้าไปในโบสถ์ ปกป้องสถานที่ แล้วหาตำแหน่งของตัวเองซะ”“ครับ!”ทุกคนในทีมกระจายตัวเข้าไปในโบสถ์ และยืนประจำตำแหน่งของตัวเอง อย่างที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี“ทีมงูหางกระดิ่งประจำตำแหน่งแล้ว พวกเราจะรับผิดชอบเรื่องการยิงป้องกัน ขอให้ซีกลับมาที่นี่ด้วย”เมื่อไม่มียศทางการทหาร เพนนีสันจึงไม่รู้ว่าควรจะเรียกซีว่ายังไงจึงเรียกชื่อเธอไปเท่านั้น“ดีมาก แต่ไม่จำเป็นต้องยิงป้องกัน ทุกคนเก็บกระสุนเอาไว้เถอะ”ดูเหมือนว่าฉินเฉาจะกลายเป็นผู้บัญชาการแทนเพนนีสันไปแล้วเขาถือวิทยุสื่อสาร แล้วกล่าวออกมา“ซี กลับมาที่นี่ได้แล้ว”“เข้าใจแล้ว”ซีตอบกลับไปเบาๆ ก่อนที่จะโยนยันต์คาถาขึ้นไปบนอากาศ“ตราประทับสวรรค์!”ทันใดนั้นเองตราประทับสีทองขนาดใหญ่ก็พลันเปล่งแสงขึ้นมาและทำลายร่างกายของปีศาจเหล่านั้นเหล่าปี
