ันจะมีอยู่จริงได้ยังไง?เพนนีสันได้แต่คิดด้วยความสับสนฉินเฉาไม่ได้มาที่นี่เพื่อยั่วยุใคร เขามองฝ่ายตรงข้ามที่กำลังจับมือของตัวเอง แล้วกล่าวแซวขึ้นมา“หัวหน้าทีมเพนนีสัน ต้องขอโทษด้วยจริงๆ แต่ว่าฉันไม่ได้มีงานอดิเรกแบบนั้น”“งานอดิเรกแบบนั้น?”เพนนีสันเอียงศีรษะ นั่นมันหมายความว่ายังไง?ทันใดนั้นเองเขาก็สังเกตเห็นสายตาของคนรอบข้างที่จ้องมองมาที่เขา มันดูมีเลศนัยอยู่เล็กน้อยเขารู้สึกตัวขึ้นมาทันที ว่าเขากำลังจับมือกับชายคนนี้ไม่ยอมปล่อยเชี่ย เขาไปมีงานอดิเรกแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่!เขารีบปล่อยมือทันที แล้วกล่าวออกมาอย่างลนลาน“หยะ อย่าเข้าใจผิดนะ ฉันกำลังคิดเรื่องอื่นอยู่ ก็เลยเหม่อลอยไปนิดหน่อยเท่านั้น!”“ฉันเข้าใจ ฉันเข้าใจ”ฉินเฉาไม่ได้ปฏิเสธ เพียงแค่กล่าวตามน˺าไปเท่านั้น “หัวหน้าทีมเพนนีสัน ฉันไม่แบ่งแยกเรื่องพวกนี้หรอก หวังว่าพวกเราทั้งคู่จะร่วมมือกันอย่างเป็นมิตรนะ”“แม่งเอ๊ย ฉันไม่ใช่พวกรักร่วมเพศจริงๆ!”เพนนีสันโกรธเคืองขึ้นมาฉินเฉาได้แต่หัวเราะอยู่ภายในใจ ฉันรู้อยู่แล้วว่านายไม่ใช่ เพราะคนที่เชี่ยวชาญในเรื่องนี้จริงๆ ก็คือเฉินยินหยาง“เอาล่ะๆ พวกเรามาวางแผนการรบกันต่อเถอะ”บรอสเห็นว่าสถานการณ์กำลังน่ากระอักกระอ่วน เขาจึงรีบปรบมือแต่เขาไม่คิดเลยว่าเพนนีสันจะมีงานอดิเรกแบบนี้จริงๆโอ้ ทีมงูหางกระดิ่งจะเละเทะเกินไปหรือเปล่า?แต่ถึงอย่างนั้นทีมงูหางกระดิ่งก็เป็นกองกำลังที่ยอดเยี่ยมที่สุดในเดลต
