วที่เจ้ามีก็คือถูกข้าใช้งาน”นี่คือคำพูดที่พ่อมักจะพูดกับเธออยู่บ่อยครั้งโรซี่ในวัยเด็กไม่เข้าใจ แต่ว่าตอนนี้เธอเข้าใจแล้วหลายพันปีมานี้ เธอไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองคือลูกสาวของซาตาน แต่เธอเป็นเหมือนเครื่องมือของซาตานมากกว่าเธอคิดว่าเธอไม่มีความรู้สึกใดๆเครื่องมือจำเป็นต้องมีความรู้สึกเสียที่ไหน?จนกระทั่งเธอได้มารู้จักกับฉินเฉาผู้ชายคนนี้ไม่ธรรมดา อีกทั้งยังดูชั่วร้ายเธอไม่สามารถแสดงอารมณ์ใดๆ กับลูกค้าของตัวเองได้ นี่คือหลักการขั้นพื้นฐานของปีศาจแต่โรซี่นั้นรู้ดีว่าเธอถอนตัวไม่ขึ้นเสียแล้ว“ฉินเฉา หนีไป!”โรซี่เบิกตาโพลงขึ้นมาอย่างกะทันหัน เธอลุกขึ้นมานั่ง พร้อมกับหยดเหงื่อเย็นๆ ที่ไหลท่วมร่างกายความฝันสุดท้ายที่เธอเห็น คือพ่อของเธอกำลังกลืนกินดวงวิญญาณของฉินเฉา!
