่านั้น ว่าจะนำพันธมิตรปีศาจของเจ้ามาสวามิภักดิ์ต่อพวกเรา หรือว่าจะตายอยู่ที่นี่”“ฉันเชื่อว่าโชคชะตาที่ยิ่งใหญ่ของฉัน จะไม่จบลงง่ายๆ แบบนั้นหรอก”ฉินเฉาหัวเราะออกมา “แต่ว่าฉันดันไม่ชอบทำตัวเหมือนคนอื่นซะด้วยสิ ดังนั้นฉันจะไม่เลือกมันทั้งสองทาง”“งั้นคราวนี้ข้าก็ช่วยอะไรเจ้าไม่ได้แล้ว”เฉินชิงกล่าวออกมา“นั่นไม่จำเป็นหรอก”แต่ฉินเฉากลับหัวเราะออกมาอีกครั้งจากนั้นเขาก็พลันยกมือขึ้น แล้วดีดนิ้วหนึ่งครั้งทันใดนั้นเองคนของพันธมิตรเซียนก็ค้นพบว่า ผู้คนที่เดินสัญจรไปมาและกระจายตัวอยู่ในจัตุรัสปราชาชนแห่งนี้ ได้เดินเข้ามารวมตัวกันอย่างช้าๆและยังมีผู้คนจำนวนมากที่เดินมาจากถนนทั้งสองฝั่งอย่างไม่ขาดสายเพียงไม่นานคนของพันธมิตรเซียนก็พลันถูกล้อมเอาไว้ด้านใน ทำให้ไม่มีใครผ่านเข้าออกได้“นะ นี่มัน……….”“ทำไมถึงได้มีคนมากมายขนาดนี้!”คนของพันธมิตรเซียนต่างพากันประหลาดใจเฉินชิงจ้องมองฉินเฉาด้วยแววตาลุ่มลึก“ไม่คิดเลยว่านิสัยที่ชอบไปไหนมาไหนเองคนเดียวของเจ้า มันจะเปลี่ยนไปแล้ว”“มันก็ช่วยไม่ได้นี่ ถ้าหากเธอมีศัตรูรายล้อมอยู่ทุกด้าน และทุกคนก็จ้องที่จะวางแผนจัดการเธอ เธอเองก็ต้องค่อยๆ เปลี่ยนไปเหมือนกัน”ฉินเฉายักไหล่“พวกเขาปิดบังกลิ่นอายของตัวเองยังไง?”เฉินหยูรู้สึกแปลกใจขึ้นมาไม่น้อย“แน่นอนอยู่แล้วว่าจะต้องเป็นเพราะสิ่งประดิษฐ์ของข้า!”ในเวลานี้ เซียวพ่านได้เดินฝ่าฝูงชนที่อยู่ด้านหลังฉินเฉาออกมา ในมือของเขาถือก
