ัวเอง แต่ก็จะไม่พากำลังพลมามากจนเกินไปหรอก”เฉินชิงคิดว่าเธอรู้จักฉินเฉาเป็นอย่างดี“เพราะว่าคนคนนั้นยึดติดกับการเป็นวีรบุรุษอย่างสุดโต่งยังไงล่ะ”“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้…………ท่านป้าเข้าใจเขาดีจริงๆ …………”เฉินหยูพยักหน้า แล้วกล่าวออกมา“ข้าไม่อยากจะเข้าใจมากนักหรอก…………”เฉินชิงทอดถอนหายใจออกมาเบาๆเธอกับฉินเฉานั้นอยู่ด้วยกันไม่ได้ เหมือนอย่างน˺ากับไฟถ้าหากว่าเธอไม่ได้เกิดในเขาซูซานก็คงจะดี…………….แต่ถ้าเป็นแบบนั้น เธอก็จะไม่ได้รู้จักกับเขา…………บนโลกที่ลี้ลับนี้ มันอาจจะมีโชคชะตาอยู่จริงๆ ก็ได้………..“ท่านป้า พวกเขามาแล้ว!”เฉินหยูชี้ไปยังระยะไกล แล้วกล่าวออกมาจากนั้นเธอก็ก้าวขาไปหลบอยู่หลังท่านป้าอย่างไม่รู้ตัว เพื่อหลีกเลี่ยงสายตาของฝ่ายตรงข้ามให้ได้มากที่สุดเฉินชิงจ้องมองหลานสาวของตัวเองด้วยความแปลกใจเป็นอะไรไป?กลัวฉินเฉางั้นเหรอ?“หยูเอ๋อ ไม่ต้องไปกลัวเขาหรอก เขาไม่ได้กินคนสักหน่อย”เฉินชิงเห็นท่าทางหลานสาวของตัวเอง ก็รู้สึกขบขันขึ้นมาเธอเริ่มกลัวฉินเฉาตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ?“ขะ ข้าไม่ชอบสายตาลามกที่เขาจ้องมองมานี่นา!”ฝ่ายเฉินหยูไม่ใช่คนโง่ เธอรีบหาข้ออ้างได้อย่างรวดเร็ว“อืม………….สายตาของเขาก็ดูไม่น่าพอใจจริงๆ ด้วย”เฉินชิงพยักหน้ารับในเวลานี้ฉินเฉายังไม่รู้ว่าพวกเธอกำลังพูดคุยเรื่องอะไรกัน เขาสวมเสื้อโค้ตกันลมสีดำ สอดมือทั้งสองข้างล้วงกระเป๋า และเดินเข้ามายืนอยู่ด้านตรงข้ามกับเฉินชิงเขามาคนเดียวจริงๆ
