……..”ซูเฟยนั้นถนัดด้านการคิดวิเคราะห์ฉินเฉาพยักหน้า จากนั้นเขาก็เล่าเรื่องของผู้คุมกฎและพิภพหลิงให้คนที่อยู่ในที่นี้ฟัง…“คาดไม่ถึงเลย คาดไม่ถึงเลย”หลังจากที่ได้ฟังสิ่งที่ฉินเฉาพูดออกมา หานหยู่เจ๋อก็ผุดลุกขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ เขายกกำปั้นขึ้น แล้วกล่าวออกมาว่า “บนโลกใบนี้ยังมีเรื่องแบบนี้อยู่จริงๆ สินะ พวกเราทุกคนล้วนตกอยู่ในความมืดมิด ไม่มีใครที่รู้สึกตัวเลยสักคนเดียว”“ใช่………..มันยากที่จะจินตนาการได้จริงๆ …………”ความหวาดหวั่นฉายชัดอยู่ในแววตาของเซียวพ่าน“เรื่องแบบนี้…………มันมีอยู่จริงๆ งั้นเหรอ?”หวงฝู่อิงลั่วยังคงมีท่าทีไม่เชื่อถือ “ฉินเฉา เจ้าไม่ได้ขู่ให้พวกเราหวาดกลัวกันเล่นๆ ใช่ไหม?”“ยังมีเรื่องอะไรที่ไม่น่าเชื่ออีกล่ะ?”ในเวลานี้เสี่ยวไป๋ได้เอ่ยปากพูดขึ้นมา“ตอนที่ฉันยังเป็นคนธรรมดา แล้วมีคนมาพูดถึงเรื่องผู้ฝึกตน ฉันเองก็ไม่เชื่อเหมือนกัน”“………….”หวงฝู่อิงลั่วไม่ใช่คนโง่ เธอเข้าใจความหมายของเสี่ยวไป๋ดี จึงได้แต่นิ่งเงียบไม่พูดอะไรออกมา“เสี่ยวไป๋พูดถูก”ซูเฟยพยักหน้า “ตอนที่พวกเราเป็นคนธรรมดา ในสายตาของพวกเรามีแค่สามัญสำนึกและโลกของคนธรรมดาเท่านั้น ถ้าหากมีใครมาพูดถึงเรื่องโลกของผู้ฝึกตนกับพวกเรา พวกเราก็ต้องจะคิดว่ามันเป็นแค่เรื่องตลกแน่นอน แต่ว่าตอนนี้พวกเราก็ได้กลายมาเป็นผู้ฝึกตนกันแล้ว และตอนที่ฉินเฉาพูดถึงเรื่องผู้คุมกฎ แน่นอนว่าพวกเราอาจจะคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้กันอย่างไม่รู้ตัว แต่ว
