ล่อยให้ผู้ชายคนนั้นได้เห็นปืนใหญ่พลังงานจลน์อีกกระบอก เขาจะไม่ตื่นเต้นจนตายเลยเหรอ?ฉินเฉากำลังนึกภาพว่าชายคนนั้นกำลังถือปืนพลังงานจลน์ด้วยท่าทีองอาจอยู่ที่ไหนสักแห่งในเวลานี้ปืนใหญ่พลังงานจลน์ถูกเตรียมพร้อมเอาไว้แล้ว และเริ่มเล็งเป้าหมายไปยังฉินเฉาที่อยู่บนอากาศทันใดนั้นเอง เปลวไฟสีฟ้าก็พลันปะทุขึ้นมาจากใบพัดด้านหลัง ฉินเฉาควบคุมให้หุ่นยนต์ทะยานร่างออกไปทันที“คิดจะหนีงั้นเหรอ?”คุโรซากิ อิจิโร่เย้ยหยันออกมา“ถึงแกจะหนีไปถึงมหาสมุทรแอตแลนติก ปืนใหญ่พลังงานจลน์ก็ยังเล็งเป้าไปที่แกได้อยู่ดี”แต่ทว่าฉินเฉาไม่ได้หลบหนีไปอย่างง่ายๆ เส้นทางในการบินของเขาเปลี่ยนแปลงไปตลอดเวลา นั่นทำให้คนที่อยู่ด้านล่างล็อกตัวเป้าหมายได้ยากมาก“ท่านคุโรซากิครับ เส้นทางในการบินของฝ่ายตรงข้ามดูแปลกมากพวกเราล็อกเป้าหมายได้ยากมากเลยครับ!”คนของเขารายงานขึ้นมา“บัดซบ! งั้นก็ไปฆ่าคนจีนที่อยู่บนเรือลำนั้นก่อน”คุโรซากิ อิจิโร่คำรามออกมา“แต่ แต่ว่าท่านครับ…………..เรือลำนั้นหายไปแล้วนะครับ…………….”“หน่านิ๊! (อะไรนะ!) ”ทุกคนต่างไม่มีใครรู้ว่าเรืออยู่ที่ไหนพวกเขาจะรู้ได้ยังไง ว่าที่จริงแล้วเรือของตระกูลอันชิงกำลังจอดอยู่เงียบๆ เท่านั้นก่อนที่จะจากไป ฉินเฉาได้โยนระฆังหยินหยางไปที่เรือและอาศัยม่านพลังหยินหยางป้องกันเรือเอาไว้ไม่ใช่แค่มองไม่เห็นเท่านั้น แม้แต่เรดาร์ก็ไม่สามารถตรวจจับเรือของตระกูลอันชิงได้เช่นกัน“บากะ! งั้นพวกแกไปยิ
