“มันก็ไม่แน่หรอก”ฉินเฉาหัวเราะออกมามีพลังจิตของเขา รถคันนี้จะถูกยิงได้ยังไง?และก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ นักศึกษาทุกคนต่างประหลาดใจมากที่นักบินในหุ่นยนต์เหล่านี้ยิงปืนได้แย่มากพวกเขากระหน˹ายิงกันอย่างบ้าคลั่ง แต่ลูกกระสุนปืนกลับไม่โดนรถคันนี้เลยแม้แต่นัดเดียว“พระพุทธเจ้าคุ้มครอง พระพุทธเจ้าคุ้มครอง!”นักศึกษาชาวพุทธคนหนึ่งกล่าวขอบคุณพระพุทธเจ้าทันทีฉินเฉาคิดในใจ ฉันไม่ใช่พระพุทธเจ้าของนายสักหน่อย“นายพาทุกคนมุ่งหน้าไปที่ท่าเรือก่อน ฉันจะตามพวกนายไปทีหลังเอง”ฉินเฉากล่าวกับคนขับรถ จากนั้นจึงกระโดดออกไปจากประตูหลังรถ ท่ามกลางเสียงกรีดร้องอุทานของเหล่านักศึกษาร่างของเขาหายตัวไปในค˹าคืนอันมืดสนิทอย่างรวดเร็วแต่หลี่ซินเห็นอย่างชัดเจน ว่าฉินเฉาพุ่งตัวเข้าไปโจมตีที่ขาของหุ่นยนต์“ขะ ขะ เขา………….”“ไม่ต้องห่วง เขาไม่เป็นอะไรหรอก”เหลียวซาซาลูบหัวหลี่ซินเธอรู้ดีถึงความโหดเหี้ยมของฉินเฉา…ฉินเฉากระโดดขึ้นไปบนขาของหุ่นยนต์ตัวหนึ่ง ซึ่งนักบินคนอื่นไม่สังเกตเห็นเลยด้วยซ˺านั่นเป็นเพราะว่าพวกเขากำลังเดือดดาลมาก“วิศวกรมัวทำอะไรอยู่? พวกนั้นไม่ได้ปรับระบบการเล็งเป้าหมายเลยหรือไง!”หัวหน้าทีมตะโกนออกมาอย่างอดไม่ได้ “ยิงไปตั้งหลายนัด แต่ดันพลาดทุกนัด ตกลงว่าหุ่นยนต์คืออะไร? มันเป็นแค่ของเล่นงั้นเรอะ?”“ตรวจสอบระบบเล็งเป้าหมายอีกทีซิ!”“หัวหน้าครับ ทำไมพวกเราถึงไม่ใช้ดาบพลังงานจลน์แทนล่ะครับ?”ลูกทีมคนหนึ่งเอ่ยถาม“ตรอจ
