นี้ได้หายไปอย่างหมดสิ้น“หึ”อันชิงเป่ยอิงแค่นเสียงหัวเราะออกมาถ้าหากเลือกได้ เธอก็ไม่อยากจะใช้วิธีนี้ข่มขู่คนคนนี้หรอกแต่น่าเสียดายที่สมาชิกรัฐสภาคุโรซากิไม่ใช่คนที่ยิ่งใหญ่มากขนาดนั้น และเธอก็ไม่สามารถฝ่าฝืนคำสั่งของท่านผู้นำตระกูลได้เมื่อเป็นแบบนี้ เธอก็ทำได้เพียงแค่รู้สึกผิดต่อสมาชิกรัฐสภาคุโรซากิเท่านั้น“ไม่มีอะไร ตระกูลอันชิงของพวกเราจะไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอกแต่ฉันเกรงว่าช่วงนี้ฮวงจุ้ยไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ถ้าหากสมาชิกรัฐสภาคุโรซากิพบว่าคนในบ้านเสียชีวิตไปอย่างที่หาสาเหตุไม่ได้ ก็อย่าลืมมองหาสาวน้อยคนนี้ ให้ช่วยปัดเป่าวิญญาณร้ายออกไปล่ะ”“บัดซบ! นี่คุณกำลังขู่ผมอยู่เหรอ!”สมาชิกรัฐสภาคุโรซากิกำหมัดแน่น ดวงตาฉายแววอาฆาตออกมาอันชิงเป่ยอิงไม่กลัวชายชราคนนี้เลยแม้แต่น้อย เธอปิดปากแล้วหัวเราะออกมาเบาๆ“สมาชิกรัฐสภาคุโรซากิ จะพูดแบบนั้นก็ไม่ถูกต้องนะ ตระกูลอันชิงของฉันไปข่มขู่สมาชิกรัฐสภาคุโรซากิเมื่อไหร่กัน? ฉันก็แค่เป็นห่วงสุขภาพคนในครอบครัวของคุณเท่านั้น โอ้ ก็เหมือนกับคำกล่าวที่ว่าความปรารถนาดีก็เหมือนกับตับและปอดของลา”ท่าทางของอันชิงเป่ยอิงทำให้สมาชิกรัฐสภาคุโรซากิกัดฟันกรอดแล้วกลืนมันลงไปในท้องอย่างอดไม่ได้“คุณเอาคนไปได้แค่เพียงคนเดียวเท่านั้น”สมาชิกรัฐสภาคุโรซากิกลอกตาไปมา แล้วกล่าวออกมาในที่สุด“ได้สิ คนเดียวก็คนเดียว”อันชิงเป่ยอิงลอบคิดในใจอย่างร่าเริง ตราบใดที่สามารถพาตัวคุณหนูเหลียวอ
