ูดอะไรออกมาหลี่ซินถูกนำตัวออกไปสอบปากคำ และไม่รู้ว่าจะกลับมาเมื่อไหร่เหลียวซาซาไม่ได้คิดมากเรื่องฮีโร่เลยแม้แต่น้อย ตอนนี้เธอกำลังกังวลเรื่องความปลอดภัยของหลี่ซินเท่านั้น“วิวที่นี่สวยดีนะ ว่าไหม?”ในขณะนั้นเอง หยางเหล่ยที่นั่งอยู่ข้างๆ เธอก็กล่าวออกมาหน้าต่างขนาดเล็กที่อยู่ตรงหน้าพวกเธอ เผยวิวทะเลที่อยู่ด้านนอกเหลียวซาซาไม่คิดว่าทะเลสีดำสนิทจะดูสวยงามตรงไหนดังนั้นเธอจึงมองหยางเหล่ย และเบือนหน้าหนีโดยที่ไม่พูดอะไรออกมาผู้หญิงคนนี้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวจริงๆ ………..หยางเหล่ยคิดในใจอย่างอดไม่ได้แต่ถ้าหากคว้ามาได้ง่ายๆ หยางเหล่ยก็จะหมดความสนใจในทันทียิ่งเป้าหมายดูท้าทายมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นเท่านั้น“เธอไม่กลัวเหรอ?”หยางเหล่ยกล่าวเปลี่ยนเรื่อง “ถึงยังไงที่นี่ก็ไม่ใช่อินเตอร์เฟสในประเทศจีน พูดกันตามตรง ฉันก็ยังรู้สึกกลัวอยู่บ้าง นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันได้เข้ามาในโรงพัก แถมยังเป็นโรงพักในประเทศญี่ปุ่นด้วย”“ไม่กลัวหรอก แค่รู้สึกรำคาญขึ้นมานิดหน่อย”“อืม ถูกตำรวจสอบปากคำ มันก็ทำให้อารมณ์เสียมากจริงๆ นั่นแหละ”“เปล่า ฉันกำลังพูดถึงนาย”“เอ่อ………….”หยางเหล่ยที่ถูกตอกกลับมารู้สึกกระอักกระอ่วนขึ้นมาทันที เขาไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรต่อไปดีบรรยากาศแบบนี้ มันช่างแปลกประหลาดจริงๆแต่โชคดีที่มีคนเปิดประตูเข้ามาในเวลานี้ ทำให้บรรยากาศดังกล่าวพลันถูกทำลายเจ้าหน้าที่ตำรวจพาตัวหลี่ซินกลับ
