เธอกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่แท้ ๆ แต่สุดท้ายก็ถูกฉินเฉาเข้ามาจู่โจมทั้งตัวเธอแทบจะไม่ได้สวมใส่อะไรเลย เนื้อกายขาวเนียนยังแนบชิดอยู่บนร่างกายของฉินเฉาฉินเฉากอดเธอเอาไว้อย่างแนบแน่น ซ่างกวนหยานรู้สึกว่าร่างกายส่วนล่างของเธอนั้นอึดอัดมากเธอไม่ใช่เด็กผู้หญิงอีกต่อไปแล้ว เธอย่อมเข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น“หยะ อย่าทำนะ…..”เธอหน้าแดงฉ่า แล้วหันหน้าไปพูดกับฉินเฉา “ดะ เดี๋ยวหลิวจางก็มาเห็นเข้าหรอก…..”“เห็นอะไร?”ฉินเฉากระพริบตาใส่ซ่างกวนหยาน “เธอจะทำอะไรฉันงั้นเหรอ?พระเจ้า! ทำแบบนั้นไม่ได้นะ ฉันเป็นแค่เด็กหนุ่มที่บริสุทธิ์เท่านั้นเอง”“นาย ไปตายซะ!”น˺าตาแทบจะไหลลงมาจากดวงตาของซ่างกวนหยานอีตาบ้านี่ ทำไมถึงได้เป็นคนที่น่ารำคาญขนาดนี้!ถ้าไม่ติดว่าเธอกำลังนุ่งน้อยห่มน้อยอยู่ล่ะก็ เธอก็คงจะเตะหมอนี่ไปแล้วเกลียดหมอนี่จริง ๆ!เขากำลังจะทำอยู่เธอชัด ๆ แต่กลับทำท่าราวกับว่าเธอเป็นคนทำเขา“นะ นายจะไม่ทำกระโปรงให้ฉันแล้วเหรอ…..”ซ่างกวนหยานรู้ดีว่าเธอไม่สามารถพูดอะไรกับอันธพาลฉินเฉาได้ดังนั้นจึงชี้นิ้วไปยังผ้าม่าน แล้วกล่าวออกมาแทน“ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา”ฉินเฉาตอบกลับมา“ทำไมล่ะ…..”“เพราะพวกเรายังต้องปิดบางส่วนที่ไม่ควรจะเห็นก่อนน่ะสิ”เมื่อพูดจบ ฉินเฉาก็อุ้มซ่างกวนหยานขึ้นไปบนโต๊ะที่อยู่ใกล้ ๆบั้นท้ายของซ่างกวนหยานสัมผัสได้ถึงความเย็นเล็กน้อยเธอร้องอุทานออกมาทันที ขาเรียวยาวทั้งสองข้างยึดเกาะเอวของฉินเฉาเอาไว้แน่น
