เฉาปลดปล่อยร่างอวตารทั้งเก้าตนออกมาในเวลาเดียวกัน เขาก็พลันรู้สึกได้ถึงความว่างเปล่าภายในร่างกายความรู้สึกที่สามารถควบคุมโลกใบนี้ได้นั้นแผ่วบางลงไปมากอืม เขาไม่ได้รู้สึกอ่อนแอขนาดนี้มานานมากแล้วตอนนี้แม้แต่โม่เทียนหยาก็ยังสามารถต่อสู้กับเขาได้อย่างไรก็ตามเขาก็ยังเป็นผู้ที่ได้ครอบครองพลังเทพ ถึงแม้ว่าจะอยู่ในขั้นกายทองคำระดับแรก แต่พลังที่แท้จริงก็ยังเทียบได้กับขั้นประกายแสง“นายท่านโปรดวางใจ อ้าวหานจะปกป้องท่านเองครับ”แต่เพราะว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ชาย ฉินเฉาจึงไม่อยากพาอ้าวหานมาอยู่ข้างตัวเขาเท่าไหร่นักเขาจึงให้อีกฝ่ายอยู่ในดินแดนหมอก และถ้าหากมีอะไรเกิดขึ้น เขาก็จะเรียกอีกฝ่ายออกมาเอง“ดีมาก”ฉินเฉาพยักหน้า ก่อนที่สติของเขาจะกลับมาอยู่ในห้องโดยสารอีกครั้งหนึ่งแต่ทันทีที่กลับมา เขาก็รู้สึกจั๊กจี้ที่จมูกเล็กน้อยนอกจากนี้ยังได้กลิ่นกายที่คุ้นเคยฉินเฉาลืมตาขึ้นทันที และเห็นว่าซ่างกวนหยานกำลังใช้ผ้าพันคอของเธอมาปัดผ่านจมูกของเขาเล่น“เฮ้ ๆ ๆ ทำแบบนี้ไม่ได้นะ กว่าที่บิดาจะหาเวลานอนพักผ่อนได้เธอดันมาลวนลามบิดาแบบนี้ได้ยังไงเนี่ย!”ฉินเฉารีบตะโกนขึ้นมาทันทีทันใดนั้นใบหน้าของซ่างกวนหยานก็พลันแดงก˹า และตวัดสายตามองค้อนใส่ฉินเฉา“ใครลวนลามนายยะ… ฮึ่ม! ตอนนายหลับยังดูน่ารักกว่าตอนที่นายตื่นขึ้นมาไม่รู้ตั้งกี่เท่า ส่วนนายในตอนนี้มันน่ารำคาญจะตายไป”“ฉันน่ารำคาญที่ไหน?”ฉินเฉาตะโกนเรียกร้องความยุติธรรม “หลิ