านพลังลงในดินแดนหมอกเอาไว้ไม่อย่างนั้นร่างของอ้าวหานก็คงจะพุ่งทะลุออกไปแล้ว“อั่ก!”อ้าวหานกระอักเลือกออกมา ดูเหมือนว่าช่องท้องของเขาจะได้รับบาดเจ็บสาหัส“ปะ เป็นไปได้ยังไง….. ทำไมทักษะการต่อสู้ของข้าถึงใช้กับเจ้าไม่ได้ผล…..”“ฉันบอกแล้วว่านายอ่อนแอเกินไป”ฉินเฉากล่าวพร้อมรอยยิ้ม “ถ้าหากฉันฝึกตนให้นานกว่านี้อีกสักหลายพันปี ฉันก็คงจะเหยียบนายให้ตายคาเท้าได้แล้ว เหตุผลที่นายยังมีชีวิตอยู่มาจนถึงตอนนี้ ก็เป็นเพราะว่าความเมตตาของฉัน ดังนั้นนายควรจะเชื่อฟังฉันแต่โดยดีจะดีกว่า”“เจ้าหนุ่มฉิน เจ้าจะพูดให้มากความไปทำไม?”หลัวเต๋อที่อยู่ใกล้ ๆ เอ่ยขัดขึ้นมาอย่างหมดความอดทน “สกัดกลั่นเขาด้วยวิชาหุ่นเชิดปีศาจไปซะก็สิ้นเรื่อง”“วิชาหุ่นเชิดปีศาจมันโหดเหี้ยมเกินไป ให้มันเป็นทางเลือกสุดท้ายจริง ๆ เถอะ ฉันไม่อยากจะใช้มันเท่าไหร่”ฉินเฉาถอนหายใจออกมา “อ้าวหาน นายอย่าบังคับฉันเลย”สิ้นเสียง เขาก็ก้าวเดินไปหามังกรขาวอย่างช้า ๆถึงอย่างไรขันทีที่มีชีวิตก็น่าสงสารเกินไป ฉินเฉาจึงรู้สึกเห็นใจเขามาก“ข้าขอยอมตายดีกว่ายอมจำนน!”อ้าวหานยังคงประกาศกร้าวอยู่เช่นเดิม“งั้นอย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจก็แล้วกัน”
